کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
فقه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
فقه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] feqh علم شناخت احکام شرع.
-
واژههای مشابه
-
فقه اللغه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: فقهاللغَة] feqholloqe زبانشناسی.
-
جستوجو در متن
-
بیع
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: بَیع] bey' خریدوفروش.〈 بیع سَلَف (سَلَم): (فقه، حقوق) پیشفروش و پیشخرید.〈 بیع قطعی: (فقه، حقوق) معامله که فسخ و برگشت در آن نباشد.
-
محرم
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی، جمع: محارم] mahram ۱. (فقه) خویشاوند نزدیک یا عضو خانواده که زناشویی با او حرام است.۲. (فقه) ویژگی آنکه پوشیدن سر و روی از او واجب نیست.۳. بسیارصمیمی و امین.
-
جهاد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: جِهاد] ja(e)hād ۱. (فقه) جنگ کردن در راه دین حق.۲. مبارزه.۳. [قدیمی] کوشش کردن.〈 جهاد اصغر: [مقابلِ جهاد اکبر] (فقه) جنگ در راه دین.〈 جهاد اکبر: [مقابلِ جهاد اصغر] (فقه) جهاد یا جنگ با نفس، و ریاضت برای تزکیۀ نفس.
-
متفقه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی: متَفقّة] [قدیمی] motafaqqeh عالِم به علم فقه؛ فقیه؛ دانشمند.
-
فقیه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی، جمع: فقهاء] faqih عالِم به احکام شرع؛ متخصص در علم فقه.
-
وتر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: اَوْتار] [قدیمی] va(e)tr ۱. فرد؛ طاق؛ تنها.۲. (فقه) نمازی که فقط یک رکعت دارد.
-
وجوب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] vojub ۱. (فقه) واجب بودن.۲. ضرورت؛ لزوم.
-
تطوع
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] tatavvo' ۱. (فقه) عمل مستحب کردن.۲. (فقه) کاری به قصد نیکی و عبادت انجام دادن.۳. [قدیمی] فرمانبرداری کردن؛ منقاد شدن.۴. [قدیمی] داوطلب شدن.
-
تقیه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: تقیَّة] taqiy[y]e ۱. (فقه) خودداری از اظهار عقیده و مذهب، یا تظاهر برخلاف عقیده.۲. (فقه) خود را هممذهب دیگران نشان دادن برای حفظ جان.۳. [قدیمی] پرهیزکاری.۴. [قدیمی] پرهیز کردن.
-
نامحرم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [فارسی. عربی] nāmahram ۱. (فقه) مردی که مَحرم زن نیست.۲. (فقه) زنی که مَحرم مرد نباشد.۳. [مجاز] بیگانه.۴. [مجاز] کسی که رازدار نباشد و به او اعتماد نتوان کرد.
-
حرام
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی، مقابلِ حَلال] harām ۱. (فقه) امری که به جا آوردنش گناه است؛ ناروا.۲. (فقه) آنچه خوردنش در شرع اسلام منع شده است.۳. [قدیمی] احرامبسته.۴. حرمتدار.