کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
فرشته پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
فرشته
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹فریشته، فرسته› ferešte ۱. موجودی آسمانی و غیر قابل رؤیت که مٲمور اجرای اوامر الهی است و مرتکب گناه نمیشود؛ مَلَک.۲. [مجاز] فرد دارای سیرت نیک و پسندیده.۳. [مجاز] زن زیبا و مهربان.
-
جستوجو در متن
-
فریشته
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] feriste = فرشته
-
ملک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: ملائک و ملائکة] malak فرشته.
-
امهراسپند
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹امهرسپند› [قدیمی] 'amahr[']aspand فرشته؛ ملک؛ امشاسپند.
-
ملک الموت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: ملکالمَوت] [قدیمی] malakolmo[w]t فرشتهای که جان مردم را میگیرد؛ عزرائیل.
-
عزرائیل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عبری] 'ezrā'il ملکالموت؛ قابض ارواح؛ فرشتهای که جان مردم را میگیرد؛ جانستان؛ جانشکار؛ جانشکر؛ فرشتۀ مرگ.
-
افلاکی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به افلاک) [عربی، فارسی] 'aflāki ۱. [مقابلِ خاکی] غیرزمینی؛ غیرمادی.۲. (اسم) [قدیمی، مجاز] فرشته.
-
فروهنده
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] foruhande ۱. خوبرو.۲. نیکوسیرت.۳. باادب.۴. = فرشته
-
ورهرام
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: varhrām] ‹ورهران، ورهرام› [قدیمی] varahrām فرشتۀ فتح و پیروزی که مورد ستایش پادشاهان ساسانی بوده و در جنگها از او طلب یاری میکردند؛ بهرام.
-
اشتاد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: aštād] ‹اشتات› [قدیمی] 'aštad ۱. روز بیستوششم از هر ماه خورشیدی.۲. در آیین زردشتی، فرشتهای مؤکل بر روز اشتاد.
-
اسرافیل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عبری] 'esrāfil در ادیان سامی، فرشتۀ موکل بر باد که در روز رستاخیز در صور خود میدمد تا مردگان زنده شوند.
-
آناهیتا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) 'ānāhitā ۱. نام فرشتۀ موکل بر آب.۲. (صفت) پاک؛ الودهنشده.۳. (نجوم) ستاره زهره.
-
بادران
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) [قدیمی] bādrān فرشتۀ حرکتدهندۀ باد: ◻︎ آدمی چون کشتی است و بادبان / تا کی آرد باد را آن بادران (مولوی: ۳۴۶).
-
بدوح
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی، عامیانه] bodduh در باور قدما، فرشتۀ موکل بر نامهها و مراسلات. Δ سابقاً بالای نامهها مینوشتند «یا بدوح».