کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
غیر واجب پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
فریضه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی: فریضَة، جمع: فرائض] farize ۱. هریک از اعمال دینی که انجام آنها بر فرد واجب شده؛ واجب.۲. (اسم) [مجاز] نماز واجب.۳. امر واجب.
-
واجب القتل
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] vājebolqatl ویژگی کسی که کشتنش واجب است.
-
واجب الاتباع
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] vājebol'ettebā' ویژگی آنچه یا آنکه پیرویش واجب باشد.
-
واجب الامتثال
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] vājebol'emtesāl ویژگی آنچه بهجا آوردنش واجب است.
-
واجب التعظیم
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] vājebotta'zim ویژگی آنکه احترام و بزرگداشت او واجب است.
-
به واجب
فرهنگ فارسی عمید
(قید) [فارسی. عربی] ‹بهواجبی› [قدیمی] bevājeb ۱. بهطور واجب و لازم.۲. چنانکهباید: ◻︎ من ذات تو را بهواجبی کی دانم / دانندۀ ذات تو بهجز ذات تو نیست (منسوب به خیام: لغتنامه: واجب).
-
نافله
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی: نافلَة، جمع: نوافِل] nāfele ۱.نماز مستحبی که پس از نماز واجب خوانده میشود.۲. عبادتی که واجب نباشد؛ عبادت غیر واجب.۳. [قدیمی] عطیه؛ بخشش.۴. [قدیمی] غنیمت.
-
بایسته
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [قدیمی] bāyeste واجب؛ لازم؛ ضروری؛ آنچه لازم و واجب باشد: ◻︎ ندارد پدر هیچ بایستهتر / ز فرزند شایسته شایستهتر (نظامی۵: ۷۸۰).
-
حتم
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] hatm ۱. حتمی.۲. (قید) [عامیانه] یقیناً؛ قطعاً.۳. [قدیمی] آنچه بهجا آوردنش لازم و واجب است؛ لازم؛ واجب.
-
واجب الاذعان
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] vājebol'ez'ān ویژگی آنچه اقرار و اذعان به آن واجب است.
-
واجب الاطاعه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: واجبالاطاعة] [قدیمی] vājebol'etā'e ویژگی آنچه یا آنکه اطاعت از او واجب است.
-
واجب الوجود
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] (فلسفه) vājebolvojud ویژگی آنکه وجودش به ذات خودِ اوست و محتاج غیر نیست؛ خدای یگانه؛ بایابود؛ بایستهبود؛ واجب.
-
مفروض
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] mafruz فرضشده؛ واجب.
-
واجب
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] vājeb ۱. لازم؛ ضروری.۲. (فقه) آنچه بهجا آوردنش لازم باشد و ترک آن گناه و عِقاب داشتهباشد؛ بایا؛ بایست؛ بایسته.۳. (فلسفه) [مقابلِ ممکن] ویژگی موجودی که در وجود خود نیازمند علّتی نباشد.〈 واجب کفایی: (فقه) امری که هرگاه یک تن آن را ا...
-
واجب العرض
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] vājebol'arz ۱. ویژگی کسی که مطلبی دارد و واجب است به عرض برساند.۲. ویژگی مطلبی که باید به عرض برسد.