کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
غُرُوبِ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
غروب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] qorub ۱. زمان قرار گرفتن خورشید در افق؛ پایانِ روز.۲. (اسم مصدر) فرورفتن و ناپدید شدن آفتاب یا ستاره.۳. پایان یافتن چیزی یا امری: غروب جوانی، غروب دولت.
-
واژههای همآوا
-
غروب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] qorub ۱. زمان قرار گرفتن خورشید در افق؛ پایانِ روز.۲. (اسم مصدر) فرورفتن و ناپدید شدن آفتاب یا ستاره.۳. پایان یافتن چیزی یا امری: غروب جوانی، غروب دولت.
-
جستوجو در متن
-
آقشام
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [ترکی. فارسی] 'āqšām ۱. غروب؛ هنگام غروب؛ شامگاه.۲. شیپوری که هنگام غروب در سربازخانه میزنند.
-
طفل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] tafal ۱. تاریکی.۲. غروب خورشید.
-
غیبوبت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: غَیبوبَة] [قدیمی] qeybubat ۱. ناپدید شدن؛ نهان شدن.۲. فروشدن آفتاب؛ غروب.
-
مغرب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] maqreb جای فروشدن آفتاب؛ مکان غروب کردن آفتاب؛ باختر.
-
ایوار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، قید) ‹ایواره› [قدیمی] 'ivār نزدیک غروب آفتاب؛ عصر؛ هنگام عصر.〈 ایوار کردن: (مصدر لازم) [قدیمی] سفر کردن هنگام عصر.
-
آفل
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی، جمع: آفِلین] 'āfel ۱. فرورونده.۲. ناپدیدشونده.۳. غروبکننده.
-
بیگاه
فرهنگ فارسی عمید
(قید، صفت) ‹بیگه، بیگاهان› [قدیمی] bigāh ۱. بیهنگام؛ بیوقت؛ بیموقع.۲. دیروقت.۳. (اسم) هنگام غروب.
-
شفق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] šafaq ۱. سرخی هنگام غروب خورشید.۲. [قدیمی] بیم؛ ترس.
-
آفتاب زرد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹آفتابزردی› 'āftābzard ۱. [مجاز] نهایت پیری؛ نزدیکی زمان مرگ: ◻︎ افتاد بر آفتاب گردم / نزدیک شد آفتابزردم (نظامی۳: ۴۴۸).۲. [قدیمی] هنگام غروب آفتاب؛ نزدیک غروب که آفتاب رنگپریده بهنظر آید؛ ایوار.
-
افول
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'oful ۱. غروب کردن.۲. پنهان شدن.۳. ناپدید شدن ستاره.۴. [مجاز] از دست رفتن موقعیت.
-
غارب
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] qāreb ۱. [مقابلِ طالع] غروبکننده.۲. دورشونده.۳. (اسم) (زیستشناسی) شانه؛ دوش.