کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
غير عادل پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
غیر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: غَیر] qeyr ۱. [جمع: اغیار] دیگر.۲. کس دیگر؛ بیگانه.۳. ادات سلب؛ نا (در ترکیب با کلمۀ دیگر): غیرارادی، غیرجایز، غیرخالص، غیررسمی، غیرطبیعی، غیرعادی، غیرعمد، غیرلازم، غیرمٲ کول، غیرمتعظ، غیرمسئول، غیرملفوظ، غیرممکن.〈 غیرِ: (حرف اضافه)...
-
جستوجو در متن
-
عدول
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'odul ۱. روگرداندن؛ تخطی کردن.۲. [قدیمی] انحراف؛ خارج شدن.۳. (اسم) [جمعِ عادل] = عادل۴. [جمع عدل] = عدل۱
-
باداد
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] bādād دادگر؛ عادل.
-
مقسط
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] moqset عادل؛ دادگر.
-
دادبخش
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [قدیمی] dādbaxš بخشندۀ عدلوداد؛ داددهنده؛ عادل.
-
عدالت گستر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [عربی. فارسی] 'e(a)dālatgostar = عادل
-
عدل گستر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [عربی. فارسی] 'adlgostar = عادل
-
دادگر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [پهلوی: dātkar] dādgar ۱. داددهنده؛ عادل.۲. دادگیرنده.۳. (اسم) [قدیمی] باریتعالی.
-
دادگستر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) dādgostar آنکه عدلوداد را میان مردم گسترش دهد؛ دادگسترنده؛ دادگر؛ عادل.
-
دادور
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [پهلوی: dātowar] [قدیمی] dādvar ۱. دادگر؛ عادل.۲. [مجاز] قاضی.
-
عادل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] 'ādel آنکه رفتارش توٲم با عدل و داد است؛ دادگر.
-
عادله
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: عادلَة] [قدیمی] 'ādele ۱. عادل (زن).۲. عادلانه: قیمت عادلانه.
-
پاک داد
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] pākdād عادل؛ دادگر: ◻︎ چنین گفت کز داور پاکداد / دل ما پر از ترس و امّید باد (فردوسی۴: ۱۶۱).
-
عدالت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: عَدالة] 'e(a)dālat ۱. عادل بودن؛ انصاف داشتن؛ دادگر بودن.۲. هماهنگی؛ تعادل.