کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
غير سار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
غیر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: غَیر] qeyr ۱. [جمع: اغیار] دیگر.۲. کس دیگر؛ بیگانه.۳. ادات سلب؛ نا (در ترکیب با کلمۀ دیگر): غیرارادی، غیرجایز، غیرخالص، غیررسمی، غیرطبیعی، غیرعادی، غیرعمد، غیرلازم، غیرمٲ کول، غیرمتعظ، غیرمسئول، غیرملفوظ، غیرممکن.〈 غیرِ: (حرف اضافه)...
-
جستوجو در متن
-
سیاه سار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] siyāhsār = سیاهسر
-
سیمه سار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] simesār = سراسیمه
-
سیه سار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] siyahsār = سیاهسر
-
دیوانه سار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹دیوانهسر› [قدیمی] divānesār خیرهسر؛ خودسر؛ بیعقل.
-
سار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [هندی، مخففِ ساره] [قدیمی] sār = ساره
-
ساسر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹سار› (زیستشناسی) [قدیمی] sāsar = ساری۱
-
سار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: sār] (زیستشناسی) sār پرندهای کوچک، سیاهرنگ، حلالگوشت، و بزرگتر از گنجشک.
-
سار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] sār ۱. رنج؛ آزار؛ محنت؛ درد؛ غصه.۲. (صفت) رنجور.
-
کراک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) [قدیمی] karāk =بلدرچین: ◻︎ سراینده سار و چکاوک ز سرو / چمان بر چمنها کراک و تذرو (اسدی: لغتنامه: کراک).
-
لاله سار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹لالهسر› (زیستشناسی) lālesār مرغی خوشآواز: ◻︎ پراگنده با مشکدم سنگخوار / خروشان به هم شارک و لالهسار (خطیری: شاعران بیدیوان: ۲۹۲).
-
مردم سار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [قدیمی، مجاز] mardomsār دارای خصلت انسانی: ◻︎ همچنین در سرای حکمت و شرع / آدمیسیر باش و مردمسار (سنائی۲: ۱۴۱).
-
زرزور
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: زرازیر و زرازر] (زیستشناسی) [قدیمی] zorzur زُرزُر؛ پرندۀ کوچک سیاهرنگ دارای خالهای سفید؛ سار.
-
مشک سار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [سنسکریت. فارسی] [قدیمی] mo(e)šksār جایی یا چیزی که از مشک خوشبو شده باشد.