کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
نتایج زیر ناقص است. برای مشاهدهٔ موارد بیشتر روی دکمه کلیک نمایید. جستوجوی بیشتر
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
غلط پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
غ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) q ۱. [مخففِ غلط] غلط.۲. [مخففِ غایب] غایب.
-
مصحح
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] mosahheh ۱. تصحیحکننده.۲. کسی که غلطهای کتاب یا نوشتهای را بگیرد و آن را بیغلط کند.
-
مغالطه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: مغالطَة] moqālate ۱. یکدیگر را به غلط انداختن.۲. دلیل سست و غلط آوردن.
-
مغلوط
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] maqlut غلطدار.
-
اغلوطه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: اغلوطَة، جمع: اَغالیط] [قدیمی] 'oqlute سخنی که با آن کسی را به غلط و اشتباه بیندازند.
-
اویراه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] 'avirāh بیراه؛ راه کج و غلط.
-
مغلطه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: مغلطَة، جمع: مغالیط] maqlate سخنی که کسی را به غلط و اشتباه بیندازد.
-
مخطی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی: مخطئ، مقابلِ مصیب] [قدیمی] moxti کسی که بر راه غلط و عقیدۀ نادرست باشد؛ خطاکننده؛ خطاکار.
-
بیراهه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) birāhe ۱. بیابانی که راه به جایی نداشته باشد.۲. راهی که انسان از آن به مقصد نرسد؛ راه کج و غلط.
-
تصحیح
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] tashih ۱. اغلاط نوشته یا کتابی را گرفتن و آن را بیغلط کردن.۲. صحیح کردن؛ درست کردن.
-
نادرست
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) nādorost ۱. غلط.۲. شکسته؛ معیوب.۳. شخص متقلب و بدکار.
-
توهیم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: تَوهیم] [قدیمی] to[w]him ۱. در وهم و خیال انداختن؛ به گمان افکندن.۲. در غلط و اشتباه انداختن.
-
داوطلب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) [فارسی. عربی، جمع: داوطلبان] dāvtalab کسی که به میل و ارادۀ خود حاضر شود کاری را بر عهده بگیرد؛ داوخواه. Δ داوطلبین غلط است.
-
اشتباه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'eštebāh ۱. مانند شدن چیزی به چیز دیگر در نظر انسان.۲. یکی را بهجای دیگری گرفتن.۳. کاری بهغلط انجام دادن.۴. (اسم) سهو؛ خطا.
-
فاحش
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] fāheš ۱. قبیح؛ زشت.۲. ازحددرگذشته؛ ویژگی آنچه از حد تجاوز کند؛ بسیارزیاد.۳. آشکار؛ واضح: غلط فاحش.