کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
عطار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
عطار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] 'attār ۱. فروشندۀ داروهای گیاهی.۲. [قدیمی] عطرفروش؛ کسی که داروها و چیزهای خوشبو میفروشد.
-
جستوجو در متن
-
مازار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [قدیمی] māzār عطار؛ گیاهفروش.
-
داری
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت نسبی، منسوب به دارین، ناحیهای در بحرین که مُشک را از هندوستان به آنجا میآوردند و مرکز عطرفروشان بود) [عربی: داریّ] [قدیمی] dāri عطار؛ عطرفروش.
-
بوفروش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) ‹بویفروش› [قدیمی] buforuš آنکه چیزهای خوشبو میفروشد؛ عطار؛ عطرفروش.
-
صندلانی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به صندل، اسم) [معرب. sandalāni فارسی] [قدیمی]۱. صندلفروش.۲. عطرفروش؛ داروفروش؛ عطار.
-
اشناب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [قدیمی] 'ašnāb = شنا: ◻︎ زمین را خون چنان غرقاب میکرد / که ماهی در زمین اشناب میکرد (عطار: مجمعالفرس: اشناب).
-
سارخک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) [قدیمی] sāraxk = سارشک: ◻︎ نیمسارخکی چو در نمرود شد / مغز آن سرگشتهدل پردود شد (عطار: ۳۱۲).
-
صاحب درد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی. فارسی] [قدیمی، مجاز] sāhebdard دردمند؛ مصیبتزده: ◻︎ گر بُوَد در ماتمی صد نوحهگر / آه صاحبدرد را باشد اثر (عطار: ۳۷۸).
-
هم چله
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) hamčelle دو یا چند تن که با هم چله بگیرند: ◻︎ چون نداری دانهای را حوصله / چون تو با سیمرغ باشی همچله؟ (عطار: ۲۸۰).
-
اکسون
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] 'aksun ۱. نوعی دیبای سیاه گرانبها.۲. [مجاز] جامۀ سیاه فاخر: ◻︎ اطلس و اکسون مجنون پوست است / پوست خواهد هرکه لیلیدوست است (عطار: ۳۸۸).
-
لفتره
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] laftare سفله؛ فرومایه؛ رذل؛ پست: ◻︎ جام زر بر دست نرگس مینهی / لفتره را میر مجلس میکنی (عطار: لغتنامه: لفتره).
-
آه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم صوت) (کلمۀ افسوس) 'āh ۱. آخ؛ وای؛ آوخ.۲. نفس بلند که از درد یا شادی از سینه برآورند: ◻︎ گر بُوَد در ماتمی صد نوحهگر / آه صاحبدرد آید کارگر (عطار: ۳۷۸).
-
برغ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹ورغ، برغاب، برغست، برم، ورم› [قدیمی] barq جایی از نهر که با سنگ و خاک جلو آن را ببندند تا آب داخل جوی دیگر شود؛ جایی که آب از نهر وارد جوی کوچک شود؛ سر برغ: ◻︎ چو شمع از عشق هر دم بازخندم / به پیش چشم برغی بازبندم (عطار: لغتنامه: برغ).
-
طبل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] (موسیقی) tabl از آلات موسیقی شبیه دایره و دارای دیوارۀ بلند چوبی یا فلزی که در یک طرف یا هر دو طرف آن پوست نازکی کشیده شده و با دو تکه چوب نواخته میشود؛ دهل.〈 طبل عطار: = طبله