کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
طلب طلب پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
ابتغا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: ابتغاء] [قدیمی] 'ebteqā خواستن؛ طلب.
-
مستکشف
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] mostakšef آنکه طلب کشف چیزی میکند.
-
انتجاع
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'entejā' ۱. به طلب نیکویی و احسان شدن؛ بخشش خواستن.۲. در طلب آب و علف رفتن.
-
مستدل
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: مستدلّ] [قدیمی] mostadel[l] طلب دلیلکننده؛ آنکه دلیل میخواهد.
-
مستکفی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] mostakfi آنکه طلب کفایت کند؛ کفایتخواهنده.
-
یوزیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) ‹یوسیدن› [قدیمی] yuzidan طلب کردن؛ جستن؛ جستجو کردن.
-
مستفیض
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] mostafiz کسی که طلب فیض بکند؛ استفاضهکننده.
-
نامطلوب
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [فارسی. عربی] nāmatlub ۱. طلب نشده؛ ناخواسته.۲. ناپسند.
-
استشفا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: استشفاء] [قدیمی] 'estešfā شفا خواستن؛ طلب شفا کردن.
-
استشفاع
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'estešfā' شفاعت خواستن؛ طلب شفاعت کردن.
-
استضائه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: استضاءَة] ‹استضائت› [قدیمی] 'estezā'e روشنی خواستن؛ طلب روشنایی کردن.
-
استقالت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: استقالَة] [قدیمی] 'esteqālat طلب عفو و بخشش کردن.
-
العفو
فرهنگ فارسی عمید
(شبه جمله) [عربی] 'al'afv هنگام طلب عفو و بخشایش میگویند.
-
سودجویی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) sudjuy(')i در طلب سود و بهره بودن؛ سودجو بودن.
-
گشن خواه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] gošnxāh مادهای که در طلب نر باشد؛ خواهان جفتگیری.