کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ضمن آنکه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
ازانک
فرهنگ فارسی عمید
(قید، حرف) [مخففِ از آنکه] ‹ازآنک› [قدیمی] 'azānk ازآنکه؛ ازآنجهتکه؛ بهعلتآنکه؛ زیراکه.
-
ناقابل
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [فارسی. عربی] nāqābel ۱. اندک؛ حقیر.۲. آنکه لیاقت ندارد.
-
خیساندن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) ‹خیسانیدن› xisāndan خیس کردن چیزی برای آنکه آب را به خود بکشد.
-
گشتا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹گشتای› [قدیمی] goštā بهشت؛ جنت: ◻︎ ز آنکه گشتای خوبکاران راست / جمله عقبی حلالخواران راست (سنائی: لغتنامه: گشتا).
-
گوینده
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) guyande ۱. کسی که سخن میگوید.۲. آنکه در تلوزیون یا رادیو متنی را میخواند.
-
جلوگیر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [ترکی. فارسی] je(o)lo[w]gir آنکه یا آنچه جلو کسی یا چیزی را بگیرد.
-
سایه شکن
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) sāyešekan آنکه نور و روشنایی بدهد و تاریکی و سایه را محو کند؛ روشنکننده؛ نوربخش.
-
آرشی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به آرش، پهلوانی تیرانداز در داستانهای ایرانی) 'āraši مربوط به آرش: ◻︎ به زیر پی آنکه هست آتشی / که سامیش گرز است و تیر آرشی (فردوسی۲: ۱۵۳۵).
-
اشمام
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'ešmām ۱. بوییدن؛ بوییدن چیزی؛ بو کردن.۲. بو بردن.۳. بویانیدن.۴. (ادبی) با لب اشاره کردن به حرکت حرفی بدون آنکه صوت شنیده شود.
-
انگاریدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [قدیمی] 'engāridan = انگاشتن: ◻︎ چو باد در قفس انگار کار دولت خصم / از آنکه دیر نپاید چو آب در غربال (انوری: ۲۸۲)
-
مانعةالجمع
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] (منطق) māne'atoljam' دو امر که اجتماع آن دو ممکن نیست، مثل آنکه یک چیز ممکن نیست که هم سبز باشد و هم سرخ.
-
مختص
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: مختصّ] moxtas[s] ۱. آنچه خاص کسی یا چیزی باشد؛ اختصاصیافته؛ خاصگردیده.۲. (اسم، صفت) [قدیمی] آنکه که نسبت به کسی نزدیک است؛ مقرب.
-
مباد
فرهنگ فارسی عمید
(شبه جمله، فعل) mabād برای بیان دعا و نفرین به کار میرود؛ نیست باد؛ خدا نکند: ◻︎ در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب / یارب مباد آنکه گدا معتبر شود (حافظ: ۴۵۸).
-
پرجگر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی، مجاز] porjegar دلیر؛ پرجرئت؛ پردل؛ دلاور؛ جگردار: ◻︎ پیش از این شاه تو را جنگ نفرمود همی / تا بدید آنکه تو چون پردلی و پرجگری (فرخی: ۳۷۸).
-
مگر
فرهنگ فارسی عمید
(حرف اضافه) [پهلوی: magar] magar ۱. حرف استثنا؛ الاّ؛ جز.۲. در مقام شک و گمان به کار میرود؛ باشد؛ شاید.۳. به امید آنکه.