کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
صنوبر پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
صنوبر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: صَنَوبر، معرب، مٲخوذ از یونانی] se(a)no[w]bar (زیستشناسی)۱. = سپیدار۲. [مجاز] معشوق: ◻︎ ندانستم من ای سیمینصنوبر / که گردد روز چونین زود زایل (منوچهری: ۶۵).
-
جستوجو در متن
-
ارز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] (زیستشناسی) [قدیمی] 'arz نوعی صنوبر.
-
شاه درخت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) šāhderaxt = صنوبر
-
لبان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [معرب، مٲخوذ از یونانی] (زیستشناسی) [قدیمی] lobān ۱. صنوبر.۲. کندر.
-
صنوبری
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به صنوبر) [معرب. فارسی] se(a)no[w]bari مخروطیشکل؛ به شکل صنوبر: ◻︎ دل صنوبریم همچو بید لرزان است / ز حسرت قدوبالای چون صنوبر دوست (حافظ: ۱۳۸).
-
راتیانج
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [معرب، مٲخوذ از یونانی] ‹راتینج، ریتانج، راتیان، راتیانه، راتین› (زیستشناسی) [قدیمی] rātiyānaj صمغ درخت صنوبر؛ رشینه؛ رخینه؛ رخبینه.
-
کاز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹کاژ› kāz ١. (زیستشناسی) صنوبر.٢. ستونی که از تنۀ صنوبر درست میکنند: ◻︎ یکی چادری جوی پهن و دراز / بیاویز چادر به بالای کاز (ازرقی: لغتنامه: کاز).
-
چلغوزه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹چهلغوزه، جلغوزه، جلغوز، جلوزه، جلوز› (زیستشناسی) [قدیمی] čelquze ۱. میوۀ درخت صنوبر.۲. صنوبر: ◻︎ یکسو کَشَمش چادر یکسو نهمش موزه / این مرده اگر خیزد ورنه من و چلغوزه (رودکی: ۵۲۹).
-
صنوبرخرام
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی] [قدیمی، مجاز] se(a)no[w]barxarām دلبر؛ معشوقی که قدی چون صنوبر دارد و مانند صنوبر میخرامد: ◻︎ چندان بُوَد کرشمه و ناز سهیقدان / کآید به جلوه سرو صنوبرخرام ما (حافظ: ۳۸).
-
زفت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) zeft ۱. (طب قدیم) مادۀ سیالی که از درخت صنوبر بیرون میآید و مصرف دارویی داشته؛ زفت رومی؛ صمغ.۲. [قدیمی] قیر که از نفت گرفته میشود؛ زفت بحری.〈 زفت یابس: صمغ خشک شدۀ درخت صنوبر.
-
بشن
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] bašn ۱. قدوقامت: ◻︎ وه که برخی پای تا سر او / بشن و بالای چون صنوبر او (انوری: مجمعالفرس: بشن).۲. تن؛ بدن.۳. سینه.
-
خانه پرور
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹خانهپرورد› [قدیمی] xāneparvar پرورشیافته در خانه: ◻︎ باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است / شمشاد خانهپرور من از که کمتر است؟ (حافظ: ۹۶).
-
ناژو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹ناجو، ناژ، نوج، نوژ› (زیستشناسی) [قدیمی] nāžu ۱. درخت کاج.۲. صنوبر.۳. درختی از نوع کاج و سرو که چوب آن مناسب سوزاندن است.
-
نشک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) [قدیمی] našk ناژو؛ درخت کاج؛ صنوبر: ◻︎ آنکه نشک آفرید و سرو سهی / وآنکه بید آفرید و ناز و بهی (رودکی: ۵۴۶).