کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
صمغی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
الوا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹آلوا› (زیستشناسی) 'alvā صبر زرد؛ صمغی بسیارتلخ.
-
لاوشیر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹لاورشیر› [قدیمی] lāvšir صمغی بدبو؛ جاوشیر.
-
لامی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مٲخوذ از هندی] [قدیمی] lāmi صمغی زردرنگ و خوشبو که از درختی در هندوستان گرفته میشود.
-
کماشیر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹قماشیر، کناشیر› (زیستشناسی) [قدیمی] komāšir صمغ کرفس کوهی؛ صمغی زردرنگ با بوی تند.
-
میعه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: میَعَة] may'e ۱. (زیستشناسی) صمغی که از درخت تراوش کند.۲. (اسم مصدر) روانی؛ سیال بودن.
-
وشک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹وشج، وشق، اشق، اشج، اشه› (زیستشناسی) vošk صمغ؛ شیرۀ خشکشدۀ درخت؛ صمغی تلخمزه شبیه کندر.
-
اشق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [معرب، مٲخوذ از فارسی: اُشه] ‹اشج، وشج› [قدیمی] 'ošaq صمغی زردرنگ و تلخمزه که در طب قدیم برای دفع سنگ کلیه و درد مفاصل به کار میرفته.
-
اشه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] 'oše صمغی زردرنگ و تلخمزه شبیه کُندُر که در طب قدیم برای دفع سنگ کلیه و درد مفاصل به کار میرفته.
-
شیان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹شیانه› (زیستشناسی) šiyān درختی که در هند، حبشه، و زنگبار میروید و از آن صمغی سرخرنگ میگیرند که خون سیاوشان نامیده میشود.
-
سقز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹سکز› (زیستشناسی) saqqez مادۀ صمغی چسبناک که از تنۀ درخت بنه گرفته میشود و از آن اسانسی بهدست میآید که از مخلوط آن با موم لاک درست میکنند.
-
انجدان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [معرب، مٲخوذ از فارسی: انگدان] ‹انگدان، انگوان، انگیان› (زیستشناسی) 'anjodan گیاهی با ساقههای ستبر و میانتهی، برگهای سوراخدار، گلهای چتری، میوۀ سیاه و بدبو، و ریشۀ راست و ستبر که از آن صمغی تلخ میگیرند.
-
صمغ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] (زیستشناسی) samq مادۀ چسبناکی که از برخی درختان خارج شده و در روی پوست درخت منعقد میگردد.〈 صمغ عربی: (زیستشناسی) صمغی که از درخت ارژن، نوعی اقاقیا، و بعضی اشجار دیگر بهدست میآید و مصرف دارویی دارد.
-
اقاقیا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [معرب، مٲخوذ از یونانی] ‹اقاقی› 'aqāqiyā ۱. (زیستشناسی) درخت زینتی از خانواده پروانهواران با برگهای مرکب ریز به رنگ سبز روشن که گلهای سفید، خوشهای، و معطر دارد.۲. (طب قدیم) عصاره یا صمغی که از میوۀ مُغیلان گرفته میشده و برای تقویت معد...
-
بخور
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: بَخور] boxur ۱. بخار آب گرم.۲. (پزشکی) دارویی که آن را جوشانده و بخارش را استنشاق میکنند.۳. [قدیمی] هر مادۀ صمغی که آن را برای ایجاد بوی خوش در آتش میریزند.〈 بخور مریم: (زیستشناسی) = گل۱ 〈 گل نگونسار
-
بلسان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [معرب، مٲخوذ از یونانی] ‹بلیسان، بیلسان، بلسم› (زیستشناسی) balasān ۱. گیاهی درختچهای با گلهای سفید کوچک خوشهای، برگهای مایل به سفید، پوست زردرنگ، و چوب سنگین، سرخرنگ، و خوشبو.۲. صمغی که از ساقۀ این گیاه میگیرند و مصرف دارویی دارد.