کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
صد در صد پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
فندق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] fondoq = کاروانسرا: ◻︎ در فُندُق نو بُوَد دکانش / صد گوزِ دو مغز در دهانش (خاقانی۱: ۲۳۹).
-
صاحب درد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی. فارسی] [قدیمی، مجاز] sāhebdard دردمند؛ مصیبتزده: ◻︎ گر بُوَد در ماتمی صد نوحهگر / آه صاحبدرد را باشد اثر (عطار: ۳۷۸).
-
مثانی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمعِ مَثنَی] masāni ۱. (موسیقی) = مَثنا۲. قرآن.۳. سورههایی که در بخش دوم قرآن واقع شدهاند و تعداد آیات آنها از صد کمتر است.۴. سورۀ فاتحه.
-
پژولاندن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) ‹پژولانیدن› [قدیمی] pažulāndan ۱. پژمرده ساختن.۲. افسرده کردن.۳. رنجه کردن: ◻︎ گر روانم را پژولانند زود / صد در محنت بر ایشان برگشود (مولوی: ۹۸۱).
-
صدگان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹سدگان› sadgān ۱. (ریاضی) سومین عدد از سمت راست در اعداد طبیعی.۲. [قدیمی] واحد اندازهگیری وزن، برابر با صد درم یا نیم من تبریز.
-
قرامطه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: قرامطَة، جمعِ قِرمَطیّ] qarāmete فرقهای از اسماعیلیه پیرو حمدانبن اشعث، ملقب به قرمط که مدت صد سال در قلمرو خلفای عباسی ایجاد فتنه و آشوب کردند.
-
آه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم صوت) (کلمۀ افسوس) 'āh ۱. آخ؛ وای؛ آوخ.۲. نفس بلند که از درد یا شادی از سینه برآورند: ◻︎ گر بُوَد در ماتمی صد نوحهگر / آه صاحبدرد آید کارگر (عطار: ۳۷۸).
-
شرب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم)[قدیمی] šarb نوعی پارچۀ کتانی نازک و لطیف که از آن دستار یا پیراهن میدوختند: ◻︎ دامنکشان همی شد در شرب زرکشیده / صد ماهرو ز رشکش جَیب قصب دریده (حافظ: ۸۴۶).
-
سر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: سرّ، جمع: اَسرار] ser[r] امر پوشیده و نهفته؛ راز.〈 سرّ لدن (لدنی): راز الهی: ◻︎ تا که در هر گوش نآید این سخن / یک همی گویم ز صد سرّ لدن (مولوی: ۱۰۶).
-
لوحش اللـه
فرهنگ فارسی عمید
(شبه جمله) [عربی: لااَوحَشَهُالله] [قدیمی] lo[w]hašallā(a)h کلمهای که در مقام تعظیم و استعجاب میگویند؛ وحشت ندهد او را خدای؛ خدا او را غمگین و ملول نکند: ◻︎ ز رکنآباد ما صد لوحشالله / که عمر خضر میبخشد زلالش (حافظ۲: ۴۰۴).
-
فلزات
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمعِ فلزّ] felez[z]āt = فلز〈 فلزات قلیایی: (شیمی) دستهای از فلزات که از لحاظ خواص فیزیکی با فلزات معمولی فرق دارند و همۀ آنها سبکتر از آب هستند و در حرارت کمتر از صد درجه ذوب میشوند، مانندِ سدیم، پتاسیم، و لیتیم.
-
زهانیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [قدیمی] ze(a)hānidan ۱. گشادن و بیرون آوردن آب از شکاف چیزی.۲. باز کردن درز یا شکاف باریک در جوی یا چشمه که آب از آن بتراود: ◻︎ صد سبو را بشکند یک پارهسنگ / وآب چشمه میزهاند بیدرنگ (مولوی: ۶۶).
-
دان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹دانه› dān ۱. خوراکی از گندم و ارزن و مانند آن که به پرندگان میدهند.۲. [قدیمی] تخم گیاه: ◻︎ فراخی در جهان چندان اثر کرد / که یک دان غله صد دان بیشتر کرد (نظامی: لغتنامه: دان).〈 دان کردن: (مصدر متعدی) [عامیانه] از پوست درآوردن دانه.
-
بوی سوز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] buysuz ۱. ظرفی که در آن آتش میریزند و بخور دود میکنند؛ آتشدان؛ بخوردان؛ عودسوز.۲. (اسم، صفت) افسونگر؛ پریسای: ◻︎ تو پری من بویسوزم گر بُوَد صد بوی خوش / بویسوزی میکنم تا بشنوم بوی تو را (ملاطغرا: لغتنامه: بویسوز).
-
خامه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) xāme ۱. چربی شیر خام که بهطور طبیعی یا با ماشین خامهگیری از شیر میگیرند.۲. قلم.۳. (زیستشناسی) بخشی از مادگی گل که میان کلاله و تخمدان قرار دارد.۴. نخ ابریشمی.۵. [قدیمی] توده: ◻︎ تا هست خامهخامه به هر بادیه ز ریگ / و ز باد غیبهغیبه بر او نق...