کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
صدا 1 پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
برشدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) [قدیمی] baršodan ۱. بالا رفتن؛ بلند شدن.۲. ایجاد شدن صدا؛ به گوش رسیدن صدا.
-
ترنگانیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [قدیمی] tarangānidan به صدا درآوردن زهِ کمان و مانند آن.
-
رسیل
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] rasil کسی که با کس دیگر همصدا میخواند؛ همآهنگ؛ همآواز.
-
تنحنح
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tanahnoh صدا از سینه درآوردن؛ صاف کردن سینه و گلو که صدا روشن و صاف بیرون بیاید؛ پاک کردن گلو با بازدم کوتاه و شدید.
-
جهارت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: جهارة] [قدیمی] jahārat بلند شدن و اوج گرفتن آواز و صدا.
-
شلوغ کاری
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [ترکی. فارسی] šoluqkāri ایجاد هیاهو و سروصدا و آشوب.
-
اودیومتر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فرانسوی: audiomètre] (پزشکی) 'odiyometr وسیلۀ اندازهگیری شدتِ صدا؛ شنواییسنج.
-
فروخواندن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [قدیمی] foruxāndan ۱. فراخواندن؛ صدا کردن.۲. نوشتهای را خواندن.
-
صوت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: صَوت، جمع: اصوات] so[w]t ۱. صدا.۲. (موسیقی) نغمه؛ آهنگ.
-
طراق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم صوت) ‹تراک، تراغ› [قدیمی] tarāq صدا و آوازی که از کوفتن و شکستن یا ترکیدن چیزی برمیآید.
-
هو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عامیانه، مجاز] ho[w] صدا؛ آواز؛ فریاد؛ بانگ.〈 هو کردن: (مصدر متعدی) [عامیانه]۱. سر و صدا راه انداختن.۲. کسی را با جاروجنجال بدنام و بیآبرو کردن.
-
خش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) xaš ۱. شیار کوچک بر روی چیزی؛ خراش.۲. ناصافی در طنین صدا.
-
خروسک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (پزشکی) xorusak بیماری التهاب گلو که بیشتر در کودکان شیوع دارد و باعث سرفه و تغییر صدا میشود؛ لارنژیت.
-
دیفتونگ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فرانسوی: diphtongue] (زبانشناسی) diftong اجتماع دو صدا که جداگانه شنیده میشود ولی یکدفعه از دهان بیرون میآید؛ واکۀ مرکب.
-
شنیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [پهلوی: ašnūtan] ‹شنودن، اشنودن، شنویدن، شنفتن› še(a)nidan ۱. درک کردن صدا بهوسیلۀ قوۀ شنوایی؛ گوش دادن.۲. درک کردن بوی چیزی.