کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
صدای بلند پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
بلند
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) boland ۱. [مقابلِ کوتاه] دراز: چوب بلند.۲. قدکشیده؛ برافراشته؛ مرتفع: کوه بلند.۳. [مقابلِ پَست] [مجاز] پراهمیت؛ ارجمند: مقام بلند، نسب بلند.۴. [مجاز] مساعد: بخت بلند.۵. بسیار شدید و رسا: صدای بلند.〈 بلند شدن: (مصدر لازم)۱. افراخته شدن.۲. ب...
-
قاه قاه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم صوت) [مٲخوذ از عربی] qāhqāh ۱. صدای خندۀ بلند.۲. (اسم) خنده با صدای بلند. * قهقهه.
-
خرویله
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] xarvile ۱. بانگ و فریاد بلند و رسا.۲. صدای گریۀ بلند.
-
جهوری
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: جهوریّ] jahvari بلند و رسا: صدای جهوری.
-
هرهر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، اسم صوت) ‹هِروهِر› [عامیانه] herher صدای خندۀ بلند.
-
جهر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] jahr ۱. آشکار.۲. (صفت) صدای بلند.
-
بلدرچین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [ترکی] (زیستشناسی) belderčin پرندهای با بالهای کوتاه، منقار کوچک، و صدای بلند؛ کَرَک.
-
زغند
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹ژغند› [قدیمی] zaqand ۱. صدای بلند؛ آواز مهیب.۲. غرش جانوران درنده.
-
استملا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: استملاء] [قدیمی] 'estemlā درخواست با صدای بلند خواندن مطلبی تا بتوان آن را املا کرد.
-
زنجره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) zanja(e)re حشرۀ کوچکی شبیه ملخ که صدای بلند و طولانی دارد؛ سیرسیرک.
-
خرخر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم صوت) xerxer صدای ناصاف و گوشخراش، مثل صدایی که از کشیدن یک تکهسنگ آهن یا چوب بر روی چیز دیگر بلند شود.
-
تعویل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] ta'vil ۱. به صدای بلند گریه و فریاد کردن و از کسی مدد خواستن.۲. اعتماد و تکیه کردن.
-
جیش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: جَیش، جمع: جیوش] [قدیمی] jeyš لشکر؛ سپاه؛ ارتش.جیغ= جیغ زدن (کشیدن): (مصدر لازم) فریاد کشیدن با صدای نازک و بلند؛ داد زدن.
-
بردابرد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، شبه جمله) ‹بردبرد› [قدیمی] bardābard ۱. هنگام عبور بزرگان از معابر توسط خادمان با صدای بلند گفته میشد؛ دورباشکورباش.۲. [مجاز] آوازۀ عظمت.۳. [مجاز] آشوب؛ غوغا؛ هنگامه.
-
قرائت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: قِراءة] qe(a)rā'at ۱. خواندن چیزی با صدای بلند: قرائت متن بیانیه به پایان رسید.۲. تٲویل؛ تفسیر از دین.۳. علم به درست خواندن قرآن کریم.