کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
شَفَا پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
شفا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] šafā ۱. بقیۀ ماه پیش از آنکه ناپدید شود.۲. کنارۀ چیزی؛ لبۀ چیزی.
-
شفا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: شِفاء] ša(e)fā ۱. تندرستی دادن؛ کسی را از بیماری رهانیدن؛ تندرست ساختن.۲. بهبود و رهایی از مرض.۳. [جمع: اَشفیة] دوا؛ دارو؛ درمان.
-
واژههای همآوا
-
شفا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] šafā ۱. بقیۀ ماه پیش از آنکه ناپدید شود.۲. کنارۀ چیزی؛ لبۀ چیزی.
-
شفا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: شِفاء] ša(e)fā ۱. تندرستی دادن؛ کسی را از بیماری رهانیدن؛ تندرست ساختن.۲. بهبود و رهایی از مرض.۳. [جمع: اَشفیة] دوا؛ دارو؛ درمان.
-
شفع
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، مقابلِ وتر، جمع: اشفاع] [قدیمی] šaf' زوج؛ جفت؛ عدد جفت.
-
جستوجو در متن
-
استشفا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: استشفاء] [قدیمی] 'estešfā شفا خواستن؛ طلب شفا کردن.
-
بر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: برء] bor ۱. شفا یافتن از مرض.۲. رهایی؛ خلاص.
-
ابرا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: ابراء] 'ebrā ۱. (حقوق) چشمپوشی طلبکار از طلب.۲. [قدیمی] بیزار کردن؛ بری کردن.۳. [قدیمی] از بیماری رهاندن؛ شفا دادن.
-
تشفی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] tašaffi ۱. شفا یافتن.۲. آرامش خاطر یافتن؛ بهبود و آسودگی قلب پیدا کردن.
-
ثوبان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] savabān ۱. بازگشتن.۲. شفا یافتن بیمار و برگشت تندرستی و فربهی او پس از لاغریِ بیماری.
-
چهل کلید
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فارسی. یونانی] ‹چلکلید› čehelkelid جام فلزی که در اطراف آن دعاهایی کندهکاریشده و چهل قطعه فلز کوچک به شکل کلید به لبۀ آن آویخته و آن را پرآب میکنند و به بیمار میدهند بخورد یا بر سر او میریزند تا شفا یابد و گاه برای گشوده شدن بخت دختری او...
-
جان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: gyān] jān ۱. نیرویی که تن به آن زنده است؛ روح حیوانی.۲. روان: ◻︎ جان که آن جوهر است و در تن ماست / کس نداند که جای او به کجاست (نظامی۴: ۵۳۸)، ◻︎ جان و روان یکیست به نزدیک فیلسوف / ورچه ز راه نام دو آید روان و جان (ابوشکور: شاعران بیدی...