کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
شاهی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
شاهی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) šāhi ۱. پادشاهی؛ شاه بودن؛ فرمانروایی؛ سلطنت.۲. (صفت نسبی، منسوب به شاه) مربوط به شاه.۳. (اسم) [منسوخ] واحد سنتی پول ایران که در دورۀ قاجاریه برابر با پنجاه دینار (= دو پول) و در دورۀ پهلوی برابر با یک بیستم ریال (= پنج دینار) بوده است.۴...
-
جستوجو در متن
-
کیی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به کی) [قدیمی] key(')i پادشاهی؛ شاهی: کلاه کیی.
-
جندک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] jendak سکۀ مسی کوچک که تا دورۀ قاجاریه رایج بوده و کمتر از نیمشاهی ارزش داشت.
-
صاحب کلاهی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [عربی. فارسی] [قدیمی، مجاز] sāhebkolāhi تاجداری؛ پادشاهی: ◻︎ جهان را بگیریم و شاهی کنیم / همهساله صاحبکلاهی کنیم (نظامی۵: ۹۶۴).
-
چیر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [پهلوی: čēr] ‹چیره› [قدیمی] čir ۱. پیروزمند.۲. غالب؛ مسلط: ◻︎ شاهی که بر او هیچ مَلِک چیر نباشد / شاهی که شکارش بهجز از شیر نباشد (منوچهری: ۱۵۶).۳. دستیافته.۴. حصه؛ بهره؛ نصیب.
-
کیانی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به کیان، سلسلۀ پادشاهان داستانی ایران) ki(e)yāni ۱. شاهنشاهی؛ شاهی: تاج کیانی، کلاه کیانی.۲. [مجاز] برازندۀ پادشاهان.
-
غاز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹قاز› qāz ۱. [مجاز] پول ناچیز و کم.۲. [منسوخ] در دورۀ قاجار، واحد پول معادل نیم شاهی.
-
پژوهیده
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) [قدیمی] pažuhide ۱. جستجوشده: ◻︎ سخن شد پژوهیده از هر دری / ز شاهی و از شاه هر کشوری (فردوسی: ۱/۱۱۸).۲. رسیدگیشده.
-
پادشاهی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به پادشاه) ‹پادشایی› pad[e]šāhi ۱. مربوط به پادشاه.۲. (سیاسی) سلطنتی.۳. (اسم) سمَت پادشاه.۴. (حاصل مصدر) شاهی؛ سلطنت.
-
شبانه
فرهنگ فارسی عمید
، قدیمی: šobāne (اسم) [قدیمی] šabāne شبان؛ چوپان: ◻︎ گفت با خود کز این شبانهٴ پیر / شاهی آموختم زهی تدبیر (نظامی۴: ۷۲۰).
-
بولاغ اوتی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [ترکی] ‹بولاغاودی› (زیستشناسی) bulāq'uti گیاهی خودرو از خانوادۀ ترهتیزک با گلهای کوچک سفید که مصرف دارویی دارد؛ جرجیر آبی؛ آبتره؛ علف چشمه؛ شاهی آبی.
-
بیجاده
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹بیجاد› (زمینشناسی) [قدیمی] bijāde ۱. نوعی یاقوت سرخ.۲. عقیق.۳. کهربا: ◻︎ شد آن تخت شاهی و آن دستگاه / زمانه ربودش چو بیجاده کاه (فردوسی: ۱/۵۲).
-
ترتیزک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] ‹تراتیزک، ترهتیزه، ترهتیزک، ترهتندک› (زیستشناسی) tartizak گیاهی یکساله با برگهای بیضوی و طعم تندوتیز که جزء سبزیهای خوردنی مصرف میشود. دارای ید، آهن، و فسفات و ضد اسکوربوت است؛ شاهی؛ ککژه؛ ککش؛ کیکر؛ کیکیز.
-
کت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] kat ۱. تختخواب.۲. تخت پادشاهی: ◻︎ روز اورمزداست شاها شاد زی / بر کت شاهی نشین و باده خور (ابوشکور: شاعران بیدیوان: ۸۶).۳. = کاریز