کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سپر 1 پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
اسپر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] 'espar = سِپَر
-
مجن
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: مجنّ، جمع: مجانّ] [قدیمی] mejan[n] سپر.
-
سپرساز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) separsāz ۱. آنکه سپرهای اتومبیل را تعمیر میکند.۲. [قدیمی] کسی که سپر میسازد؛ سازندۀ سپر.
-
لگدسپر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] lagadsepo(a)r لگدکوبشده؛ پیسپر.
-
یلب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، واحد: یَلَبَة] [قدیمی] yalab ۱. جوشن چرمین.۲. سپر چرمین.
-
هامون نورد
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] hāmunnavard صحرانورد؛ بیابانگرد؛ هامونبر؛ هامونسپر؛ هامونگذار.
-
جنه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: جنَّة] jonne ۱. سپر.۲. [مجاز] آنچه شخص را محفوظ و مستور بدارد.
-
آهختن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [قدیمی] 'āhextan = آهیختن: ◻︎ چو آهخت خورْ تیغ زرین ز بر / نهان کرد از او ماهِ سیمین سپر (اسدی: ۲۶۲).
-
غران
فرهنگ فارسی عمید
(صفت، قید) qorrān غرنده؛ درحال غریدن: ◻︎ سپر نفگند شیر غران ز جنگ / نیندیشد از تیغ بُرّان پلنگ (سعدی۱: ۱۲۲).
-
احتریز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [مٲخوذ از عربی، مُمالِ احتراز] [قدیمی] 'ehteriz = احتراز: ◻︎ گر تیغ میزنی، سپر اینک وجود من / عیّار مدعی کند از دشمن احتریز (سعدی۲: ۴۶۱).
-
بیرم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] beyram نوعی پارچۀ نخی نازک: ◻︎ به تیر با سپر کرگ و مغفر پولاد / همان کند که به سوزن کنند با بیرم (فرخی: ۲۳۱).
-
جابلقا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [؟] ‹جابلق› [قدیمی] jābo(a)qā ۱. شهری خیالی در مشرق: ◻︎ ای پسر بنگر به چشم دل در این زرینسپر / کاو ز جابلقا سحرگه قصد جابلسا کند (ناصرخسرو: ۳۸۹).۲. [مجاز] مشرق.
-
خیری
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹خیر، خیرو، هیری› xiri, xeyri ۱. (زیستشناسی) = شببو: ◻︎ ترکش خیری تهی از تیر خار / گاه سپر خواست گهی زینهار (نظامی۱: ۲۹).۲. (صفت) [قدیمی، مجاز] زرد.
-
سپرغم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: sparym, spahrm] ‹اسپرغم› (زیستشناسی) [قدیمی] separqam ۱. گل و سبزه.۲. گلوگیاه معطر؛ ریحان: ◻︎ عقل ز بسیارخوری کم شود / دل چو سپرغم، سپرِ غم شود (نظامی۱: ۸۴).
-
سرپاس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) sarpās ۱. فرماندهِ پاسبانان؛ سردستۀ نگهبانان.۲. [منسوخ]پایور شهربانی، برابر سرتیپ ارتش.۳. (اسم) [قدیمی] خود آهنی؛ کلاهخود.۴. (اسم) [قدیمی] سپر.