کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سِّحْرَ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
سحر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: اَسحار] sahar نزدیک صبح؛ هنگام پیش از صبح؛ سپیدهدم؛ پگاه.
-
سحر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی، جمع: اَسحار و سُحُور] sehr ۱. فریفته ساختن کسی با کاری شگفتانگیز؛ جادو کردن؛ جادویی کردن.۲. (اسم) [مجاز] جادویی؛ افسون؛ فسون.۳. (اسم) [مجاز] چیزی یا کاری که در آن فریبندگی و گیرندگی باشد.〈 سحر حلال: [قدیمی، مجاز]۱. هنرنمایی در...
-
واژههای همآوا
-
سهر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] sahar بیدار ماندن؛ بیدار ماندن در شب؛ بیداری.
-
سهر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) so(e)hr ۱. سرخ.۲. گاو، بهویژه گاو سرخرنگ: ◻︎ چو بر شاه تازی بگسترد مهر / بیاورد فربه یکی ما ده سهر (فردوسی: ۸/۷۶).
-
سحر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: اَسحار] sahar نزدیک صبح؛ هنگام پیش از صبح؛ سپیدهدم؛ پگاه.
-
سحر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی، جمع: اَسحار و سُحُور] sehr ۱. فریفته ساختن کسی با کاری شگفتانگیز؛ جادو کردن؛ جادویی کردن.۲. (اسم) [مجاز] جادویی؛ افسون؛ فسون.۳. (اسم) [مجاز] چیزی یا کاری که در آن فریبندگی و گیرندگی باشد.〈 سحر حلال: [قدیمی، مجاز]۱. هنرنمایی در...
-
صهر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] sehr ۱. قرابت؛ خویشی.۲. (اسم) شوهر دختر یا شوهر خواهر؛ داماد.
-
جستوجو در متن
-
اسحار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] 'ashār ۱. [جمعِ سَحَر] = سَحَر۲. [جمعِ سِحر] = سِحر
-
خروس خوان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مجاز] xorusxān ۱. سحر؛ صبح زود.۲. (قید) هنگام سحر.
-
پگاه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹پگه، بگاه› pe(a)gāh ۱. صبح زود؛ سحر.۲. (قید) هنگام سحر.
-
سحرگاهان
فرهنگ فارسی عمید
(قید) [عربی. فارسی] ‹سحرگهان› [قدیمی] sahargāhān در وقت سحر؛ به وقت سحر؛ سپیدهدمان.
-
جادوجنبل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) jādujambal سِحر؛ افسون.
-
سحرخیز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [عربی. فارسی] saharxiz آنکه هنگام سحر از خواب برخیزد.