کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سوی چراغ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
چراغ وار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت، قید) [قدیمی] čerāqvār مانند چراغ؛ چراغمانند.
-
چراغ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹چراخ› čerāq وسیلهای برای تولید روشنایی، مانند پیهسوز، لامپا و چراغ برق.〈چراغ آسمان: [قدیمی، مجاز]۱. ماه.۲. آفتاب.〈چراغ آسمانی: [قدیمی، مجاز] = 〈 چراغ آسمان〈 چراغ الکتریک: [منسوخ] = چراغبرق〈 چراغ بادی: نوعی چراغ نفتی...
-
چراغ کشانی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [قدیمی] čerāgkešāni کسی را با چراغ همراهی کردن.
-
قراط
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] qerāt ۱. چراغ.۲. شعلۀ چراغ.
-
چراغ برق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فارسی. عربی] čerāqbarq چراغی که بهوسیلۀ نیروی الکتریسیته روشن میشود؛ چراغ الکتریک.
-
چراغ پره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] čerāqpare پروانه که گرد شمع و چراغ میپرد؛ چراغواسه.
-
چراغ ساز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) čerāqsāz کسی که چراغ میسازد یا تعمیر میکند.
-
چراغ موشی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) čerāqmuši چراغ سادۀ حلبی که فقط دارای فتیله و جای نفت است.
-
چراغ پا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹چراغپایه› [قدیمی] čerāqpā ۱. هر چیزی که چراغ روی آن بگذارند؛ پایۀ چراغ.۲. حالت ایستادن اسب هنگامی که هردو دست خود را بلند کند و روی دوپا بایستد.
-
چراغ کش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) [قدیمی] čerāqkoš ۱. آنکه چراغ را بکُشد و خاموش کند.۲. [مجاز] کسی که چراغ را خاموش کند تا در تاریکی عمل شنیع انجام دهد.
-
چراغ واره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹چراغوره، چراخواره› [قدیمی] čerāqvāre جاچراغی که از شیشه درست کنند و چراغ را در آن بگذارند که باد آن را خاموش نکند؛ چراغبره؛ چراغ پرهیز؛ چراغبانه؛ قندیل؛ فانوس.
-
پاچراغی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت نسبی، منسوب به چراغ) pāčerāqi ۱. جای گذاشتن چراغ در خانه.۲. [مجاز] پولی که مردم در زورخانه و بعضی جاهای دیگر پای چراغ میگذارند.
-
کنه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] konne فتیلۀ چراغ: ◻︎ کنه را در چراغ کرد سبک / پس در او کرد اندکی روغن (رودکی۱: ۹۱).
-
چراغ پرهیز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] čerāqparhiz ۱. فانوس؛ مردنگی.۲. آنچه که چراغ را در آن بگذارند تا از وزش باد خاموش نشود.
-
چراغدان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] čerāqdān ۱. جاچراغی؛ جایی یا ظرفی که در آن چراغ بگذارند.۲. فانوس.۳. مطلق چراغ.