کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سرش پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
کله طاس
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) kalletās کسی که سرش مو ندارد.
-
لغسر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹دغسر› [قدیمی] laqsar کسی که سرش موی نداشته باشد؛ کچل.
-
دغسر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹داغسر› [قدیمی] daqsar کسی که سرش موی نداشته باشد؛ کچل؛ اصلع.
-
داغسر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹دغسر› [قدیمی] dāqsar کسی که پیش سرش موی نداشته باشد؛ کل؛ کچل.
-
سپیدمو
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹سپیدموی، سفیدمو› sepidmu کسی که موهای سرش سفید باشد؛ موسفید.
-
کافورسار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [معرب. فارسی] ‹کافورسر› [قدیمی، مجاز] kāfursār ۱. آنکه موی سرش سفید باشد.۲. سفیدرنگ.
-
هردم خیال
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [فارسی. عربی] [قدیمی] hardamxiyāl آنکه هردم فکر و خیال تازه به سرش بزند؛ مردد؛ نااستوار.
-
سیاه سر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹سیهسر، سیاهسار، سیهسار› [قدیمی] siyāhsar ۱. آنکه یا آنچه سرش سیاه باشد.۲. [مجاز] زن بیچاره و بینوا.۳. (اسم) [مجاز] قلمی که سرش را در مرکب زده باشند.۴. (اسم) نهنگ.
-
اصلع
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی، مؤنث: صَلعاء] [قدیمی] 'asla' مردی که موهای جلو سرش ریخته باشد و پیش سر او موی نداشته باشد؛ تویل؛ داغسر.
-
سرشکسته
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) saršekaste ۱. کسی که سرش شکسته باشد.۲. [مجاز] سرافکنده؛ شرمسار؛ خواروخفیف.
-
سرکج
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) sarkaj ۱. چیزی که سرش خمیده باشد.۲. ویژگی فرش یا هرچیز دیگر که یک بر آن کوتاهتر از بر دیگر باشد.
-
سرکوفته
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) [قدیمی] sarkufte ۱. سرکوبیده؛ سرکوبشده.۲. جانوری که سرش را کوبیده و شکسته باشند: مار سرکوفته.
-
سرگشاده
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) sargošāde چیزی که سرش باز باشد از قبیل پاکت و بطری و قوطی سرباز؛ روباز.
-
سفیدمو
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹سپیدمو، سفیدموی› sefidmu ۱. کسی که موهای سرش سفید باشد؛ موسفید.۲. [مجاز] پیر.
-
بادسری
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [قدیمی، مجاز] bādsari ۱. عجب؛ تکبر؛ خودخواهی: ◻︎ آنکه در او بادسری راه کرد / هم به پریدن سرش آگاه کرد (امیرخسرو۱: ۱۱۶).۲. گردنکشی.