کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سردار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
سردار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: sarδār] sardār ۱. (نظامی) سالار؛ فرماندهِ سپاه.۲. [مجاز] رئیس و بزرگ دسته یا طایفه.
-
جستوجو در متن
-
سپاهبد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) ‹اسپاهبد، اسپهبد، سپهبد› [قدیمی] sepāhbo(a)d سردار و سالار سپاه؛ فرماندهِ سپاه.
-
سپهسالار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [پهلوی: spāhsālār] [قدیمی] sepahsālār سردار و فرمانده سپاه؛ سالار سپاه.
-
سرکن
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] sarkon ۱. سرکرده؛ سردار.۲. شاخص در میان انجمن.
-
عمید
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] 'amid ۱. بزرگ و سرور؛ سردار.۲. مسئول مالیات؛ مشوفی.
-
قائد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی، جمع: قُوّاد و قادَة، جمعالجمع: قادات] ‹قاید› qā'(y)ed ۱. جلودار؛ پیشوا.۲. [قدیمی] سردار؛ فرماندهِ سپاه.
-
رئیس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی، جمع: رؤساء] ra'is ۱. سرور.۲. سردار؛ سردسته؛ پیشوا.۳. سرپرست و مهتر قوم.
-
مهتر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) mehtar ۱. کسی که در طویله اسبها را تیمار میکند.۲. (صفت) [قدیمی] بزرگتر؛ کلانتر.۳. (اسم، صفت) [قدیمی] رئیس و سردار.
-
باشی
فرهنگ فارسی عمید
(پسوند) [ترکی] bāši ۱. سردسته و سرپرست شغل (در ترکیب با کلمۀ دیگر): حکیمباشی، منشیباشی، فراشباشی، آبدارباشی، دهباشی.۲. (اسم) [منسوخ] سردار؛ سردسته؛ سَرور.
-
گوانجی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مرکب از گوان (جمع گو) + جی (پسوند اتصاف) ] [قدیمی] gavānji ۱. دلیر؛ پهلوان.۲. سردار؛ سپهسالار: ◻︎ به درگاه شاهت میانجی منم / که در شهر ایران گوانجی منم (فردوسی: ۷/۵۵۹).
-
سالار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [پهلوی: sālār] sālār ۱. [عامیانه] دارای ویژگیهای ممتاز؛ برجسته.۲. (اسم) بزرگ و مهتر قوم.۳. (اسم) بزرگ و پیشرو قافله یا لشکر؛ سردار.۴. (اسم، صفت) (کشاورزی) [قدیمی] دهقان آگاه و کاردیده که به امر آبیاری، وجین کردن و کود دادن زمین رسیدگی کند.&lan...
-
سر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: sar] sar ۱. (زیستشناسی) عضو بدن انسان و حیوان از گردن به بالا که مغز و چشم و گوش و بینی در آن قرار دارد.۲. [مجاز] آغاز و اول چیزی: سر زمستان، سر سال.۳. [مجاز] بالای چیزی: سر درخت، سر دیوار، سر کوه.۴. [مجاز] نوک چیزی: سرِ انگشت، سر سوزن...