کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سرافکنده پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
سرافکنده
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹سرفکنده› [مجاز] sar[']afkande ۱. خجل؛ شرمسار.۲. خوار.
-
جستوجو در متن
-
مخذول
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی، جمع: مخاذیل] [قدیمی] maxzul سرافکنده؛ خوار.
-
ناکس
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] nākes سرافکنده؛ نگونسار؛ سرنگون؛ خمیده.
-
سرشکسته
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) saršekaste ۱. کسی که سرش شکسته باشد.۲. [مجاز] سرافکنده؛ شرمسار؛ خواروخفیف.
-
سردرپیش
فرهنگ فارسی عمید
(صفت، قید) [قدیمی، مجاز] sardarpiš ۱. سرافکنده.۲. خجل؛ شرمسار: ◻︎ کم ز حیوانات باشد پیش ارباب تمیز / آدمی کز انفعال جرم سردرپیش نیست (طاهر غنی: لغتنامه: سردرپیش)
-
زنخ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] zanax = چانه١〈 زنخ بر خون زدن: [قدیمی، مجاز] شرمنده شدن؛ سرافکنده شدن.〈 زنخ زدن: (مصدر لازم) [قدیمی، مجاز] سخن بیهوده گفتن؛ بیهوده حرف زدن؛ چانه زدن.