کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سابق الانعام پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
سابق الانعام
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] sābeqol'en'ām منعم قدیم؛ ولینعمت دیرین.
-
سابق الحاج
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی: سابقالحاجّ] [قدیمی] sābeqolhāj پیشرو حجاج؛ پیشرو کاروان حجاج.
-
سابق الذکر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] sābeqozzekr درپیشذکرشده؛ پیشگفتهشده.
-
جستوجو در متن
-
اعوام
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمعِ عام] [قدیمی] 'a'vām = عام 'ām
-
مطرد
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] motarred ۱. عام؛ شامل.۲. روان؛ جاری.
-
عام
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] 'ām سال.
-
عامه پسند
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی] ‹عامپسند› 'āmmepasand ویژگی آنچه همگان میپسندند؛ مقبول عام؛ مقبول عامه.
-
کشتار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [پهلوی: kōštār] koštār ۱. کشتن.۲. بسیارکشتن؛ قتل عام.۳. کشتن گاو و گوسفند در کشتارگاه؛ ذبح.
-
خاص
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: خاصّ] xās[s] ۱. [مقابلِ عام] ویژه؛ مخصوص.۲. برگزیده.۳. معین.۴. انحصاری.
-
مرگامرگ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) margāmarg بسیار مردن مردم بهواسطۀ قحطی یا شیوع یک بیماری واگیر مانند وبا و طاعون؛ مرگومیر؛ بلای عام؛ بیماری همگانی.
-
عام
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: عامّ، مقابلِ خاص] 'ām[m] ۱. فراگیر.۲. (اسم) مردم کمسواد.۳. (اسم) همگان؛ همۀ مردم.
-
یوت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [ترکی] [قدیمی] yut ۱. بیماری عام و مرگومیر میان چهارپایان.۲. خشکسالی، بیماری، یا سرمای سخت که باعث هلاک چهارپایان شود.
-
اندیشمند
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) 'andišmand ۱. آنکه بهصورت جدی و استدلالی در مورد موضوعهای عام مانند فلسفه، سیاست، یا علم بیندیشد.۲. (قید) نگران؛ ناراحت.
-
لالنگ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] lālang طعامی که مردم فقیر از مهمانیها با خود ببرند؛ نانپارۀ گدایی: ◻︎ پارههای نان و لالنگ و طعام / در میان کوی یابد خاص و عام (مولوی: ۴۶۶).