کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
سابقه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
سابقه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: سابقَة، مؤنثِ سابق، جمع: سابقات و سوابق] sābeqe = سابق
-
واژههای مشابه
-
سابقه دار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی] sābeqedār دارای سابقۀ خوب یا بد؛ باسابقه؛ پیشینهدار.
-
سابقه سالار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [عربی. فارسی] [قدیمی] sābeqesālār ۱. قافلهسالار؛ کاروانسالار؛ پیشرو کاروان.۲. پیشرو لشکر؛ سالار سپاه.۳. سرآغاز: ◻︎ سابقهسالار جهان قدم / مرسلهپیوند گلوی قلم (نظامی۱: ۳).
-
جستوجو در متن
-
سوابق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمعِ سابقَة] savābeq = سابقه
-
خالی الذهن
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: خالِیالذّهن] xāliyozzehn بدون اطلاع و سابقۀ ذهنی از مطلب یا خبری.
-
ابتکار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'ebtekār آوردن روشی نو؛ انجام دادن کار بیسابقه؛ نوآوری.
-
قدمت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: قدمة] qedmat ۱. پیشی؛ دیرینگی.۲. سابقه در امری.۳. (فلسفه) قِدَم.
-
مسبوق
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] masbuq ۱. [مقابلِ سابق] آنکه یا آنچه برآن سبقت گرفتهاند؛ پیشیگرفتهشده.۲. آگاه؛ مطلع.۳. دارای سابقه.
-
اتفاقا
فرهنگ فارسی عمید
(قید) [عربی] 'ettefāqan ۱. ازقضا.۲. بیسابقه؛ ناگهانی.۳. برای تٲکید نفی آورده میشود: اتفاقاً، اینطور نیست.۴. همگی؛ تماماً.
-
بدعت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: بدعة، جمع: بِدَع] bed'at ۱. چیز نوپیداشده که سابقه نداشته باشد.۲. رسم و آیین نو.۳. سنت تازه که برخلاف دستور دین جعل شود.
-
قدم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] qedam ۱. سابقه در امری؛ دیرینگی.۲. [مقابلِ حدوث] (فلسفه) وجود چیزی در جهان ازل و بدون وابستگی به چیز دیگر.
-
پیش کسوت
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [فارسی. عربی] piškesvat ۱. (ورزش) کسی که در زورخانه و کارهای ورزشی بیش از دیگران سابقه دارد.۲. (تصوف) مقام کسی که مقامش بالاتر از مرید و فروتر از شیخ است.
-
پیشینه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به پیش، اسم) pišine ۱. سابقه.۲. [قدیمی] پیشین؛ سابق.۳. [قدیمی] دیرینه.۴. [جمع: پیشینگان] [قدیمی] کسی که در سالهای گذشته بوده و سابقاً میزیسته.