کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ریشخند پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
ریشخند
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) rišxand مسخره کردن؛ استهزا.
-
جستوجو در متن
-
استهزا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: استهزاء] 'estehzā مسخره کردن؛ ریشخند کردن.
-
تمسخر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] tamasxor مسخره کردن؛ ریشخند کردن.
-
سخریه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: سخریَّة] [قدیمی] soxriy[y]e ریشخند؛ استهزا.
-
خریش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] xariš ۱. خراش؛ خراشیدگی.۲. ریشخند.
-
خنده خریش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [قدیمی] xandexariš ۱. کسی که مردم به او میخندیدند و مسخرهاش میکردند؛ مسخره.۲. (اسم) ریشخند.
-
تسخر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مٲخوذ از عربی: تَسَخُّر] [قدیمی] tasxar ریشخند؛ استهزا: ◻︎ گر لطیفی زشت را در پی کند / تسخری باشد که او بر وی کند (مولوی: ۱۹۸).
-
لامان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] lāmān ۱. فریب.۲. دروغ.۳. لافوگزاف.۴. ریشخند.۵. (صفت) چستوچالاک.
-
تسخر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tasaxxor ۱. رام گشتن.۲. کار بیمزد کردن.۳. به کار بیمزد گرفتن.۴. ریشخند کردن.
-
زمترا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] zamatrā ریشخند: ◻︎ گر گشاید به عیب دیدۀ کاژ / چه زمترا زند بر این هر ژاژ (سنائی: معین: زمترا).
-
مسخره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: مسخرَة] masxare ۱. [عامیانه] تمسخر؛ استهزا.۲. (اسم، صفت) کسی که مورد ریشخند واقع میشود.۳. (اسم) [قدیمی] کسی که کارهای خندهدار میکند.
-
سخره
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: سخرَة] [قدیمی] soxre ۱. ذلیل و مقهور و زیردست.۲. کسیکه مردم او را ریشخند کنند.۳. آنکه به کار بیمزد گمارده شود؛ کسی که دیگری او را به کار بیمزد وادارد.
-
تیبا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] tibā ۱. عشوه؛ غمزه.۲. فریب و ریشخند: ◻︎ هفت نوبت صبر کرد و بانگ کرد / تا که عاجز گشت از تیباش مرد (مولوی: ۴۵۵).۳. شوخی.
-
افسوس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: apasōs, afsōs] ‹فسوس› 'afsus ۱. احساس دریغ، حسرت، و اندوه.۲. [قدیمی] ریشخند؛ استهزا؛ سخریه.۳. [قدیمی] ظلم؛ ستم: ◻︎ ای صدر نائبی به ولایت فرست زود / معزول کن معینک منحوس دزد را ـ زرهای بیشمار به افسوس میبرد / آخر شمار او بکن از بهر...