کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
راهب درویش و ساءل پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
نادرویش
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) nādarviš ۱. آنکه درویش نباشد.۲. کسی که درویش باشد اما خلاف اصول درویشی عمل کند.۳. آنکه با رفیقان و دوستان خود برخلاف مرّوت و انصاف رفتار کند.
-
اقلال
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'eqlāl بیچیز شدن؛ درویش و مستمند شدن؛ درویشی؛ تهیدستی.
-
قلندر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [معرب؟، مٲخوذ از فارسی: کلندر؟] ‹قرندل› qalandar مجرد، بیقید، و از دنیاگذشته؛ درویش.
-
بابو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مصغرِ باب] [قدیمی] bābu ۱. پدر.۲. درویش؛ قلندر.۳. بزرگ درویشان و قلندران.
-
جوکی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [هندی] ‹جوگی› juki برخی از پیروان مذهب هندو که توانایی انجام کارهای خارقالعاده را دارند؛ درویش و مرتاض هندی؛ یوگی.
-
ساسان
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مٲخوذ از بربری] ‹ساسی› sāsān کسی که از ملک و مال احتراز کند؛ فقیر؛ درویش.
-
تاتلی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] tāteli سفره؛ دستارخوان: ◻︎ چو خوردم تاتلی برداشت از پیش / دعا و شکر نعمت کرد درویش (شیخجنید: لغتنامه: تاتلی).
-
ساسی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [بربری] [قدیمی] sāsi فقیر؛ درویش؛ گدا؛ گداییکننده: ◻︎ این چرا بندۀ ضعیف و چاکر و ساسیستی / وآن چرا شاه و قویّ و مهتر و والاستی (ناصرخسرو: ۲۲۷).
-
ونگ
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] vang ۱. تهی؛ خالی.۲. تهیدست؛ درویش و مفلس: ◻︎ ما از شمار آدمیانیم تنگدست / کز معصیت توانگر و از طاعتیم ونگ (سوزنی: مجمعالفرس: ونگ).
-
کوته آستین
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹کوتاهآستین› [قدیمی] kutah[']āstin ۱. [مقابلِ بلندآستین و درازدست] دارای آستین کوتاه.۲. [مجاز] درویش و صوفی: ◻︎ به زیر دلق ملمع کمندها دارند / درازدستی این کوتهآستینان بین (حافظ: ۸۰۶).۳. ضعیف و ناتوان.
-
شبکوک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) ‹شبکو، شبکو، کاوشبکو› [قدیمی] šabkuk ۱. درویش؛ فقیر.۲. درویشی که شب روی بلندی مانند پشته یا درخت میرفت و به آواز بلند مردم را دعا میکرد و صدقه میخواست: ◻︎ زهی جوفروشان گندمنمای / جهانگرد شبکوک خرمنگدای (سعدی۱: ۱۲۶).
-
تصحیف
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] tashif ۱. خطا کردن در نوشتن.۲. تغییر دادن کلمه با کم یا زیاد کردن نقطههای آن.۳. (اسم) (ادبی) در بدیع، کلمهای که هنگام نوشتن یا خواندن بهواسطۀ تغییر کردن یا کم و زیاد شدن نقطههای آن تغییر پیدا کند، مانندِ عبد و عید، توشه و بوسه: ...
-
چغز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) [قدیمی] čaqz ١. قورباغه؛ غوک: ◻︎ هرچند که درویش پسر فغ زاید / در چشم توانگران همه چغز آید (ابوالفتح: شاعران بیدیوان: ۳۷۶).٢. (اسم صوت) صدای قورباغه؛ آواز قورباغه٣. (صفت) ویژگی زخمی که درون آن پر از چرک باشد؛ ویژگی جراحتی که سر به...
-
شایگان
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [پهلوی: šāyākan] šāy[e]gān ۱. شایسته و سزاوار؛ لایق؛ درخور.۲. ویژگی هرچیز خوب و پسندیده و گرانمایه.۳. [قدیمی] درخور پادشاه.۴. (اسم) [قدیمی] کار بیمزد و رایگان: ◻︎ اگر بگروی تو به روز حساب / مفرمای درویش را شایگان (شهیدبلخی: شاعران بیدیوان: ...
-
داغ
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [پهلوی: dāk] dāq ۱. [عامیانه] بسیارگرم؛ سوزان.۲. [مجاز] جالب؛ هیجانانگیز.۳. (اسم) [مجاز] نشانه.۴. (اسم) [مجاز] غم و اندوه و درد و رنج که از مرگ عزیزی به انسان دست دهد: ◻︎ ای خضر غیر داغ عزیزان و دوستان / حاصل تو را ز زندگی جاودانه چیست؟ (صائب:...