کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
دو به شک پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
دوبه دو
فرهنگ فارسی عمید
(قید) dobedo ۱. دوتادوتا؛ دوتایی.۲. دوتن با هم بدون شخص دیگر.
-
سگ دو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عامیانه، مجاز] sagdo[w] = سگدوی
-
جستوجو در متن
-
تشکک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tašakkok به شک افتادن؛ شک کردن.
-
شک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: شکّ، جمع: شُکوک] šak[k] ۱. گمان بردن در امری.۲. [مقابلِ یقین] گمان.۳. شکاف و ترکیدگی کوچک در استخوان.〈 شک کردن (به شک افتادن): (مصدر لازم) در امری شبهه و تردید پیدا کردن.
-
مشکوک
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] maškuk آنکه یا آنچه در مورد آن به گمان بیفتند؛ مبهم؛ چیزی که دربارۀ آن شک پیدا شده؛ آنچه مورد شک باشد.
-
گمان آمیغ
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹گمانآمیز› [قدیمی] go(a)mān[']āmiq آمیخته به شک و گمان.
-
شکاکین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمعِ شَکّاک] ‹شکاکان› šakkākin ۱. = شکاک۲. کسانی که در عقاید مذهبی شک میآورند.۳. (فلسفه) جمعی از حکما که معتقد بودند علم به چیزی که ورای تجربه قرار داشته باشد محال است و در هیچ امری نباید رٲی و حکم قطعی داد و همۀ امور را باید با شک و ش...
-
مگر
فرهنگ فارسی عمید
(حرف اضافه) [پهلوی: magar] magar ۱. حرف استثنا؛ الاّ؛ جز.۲. در مقام شک و گمان به کار میرود؛ باشد؛ شاید.۳. به امید آنکه.
-
زیغ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] zeyq ۱. برگردیدن از حق؛ انحراف از راه راست؛ میل از حق به باطل.۲. میل کردن به سوی پستی.۳. شک و ریب.
-
یقین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] yaqin ۱. علم و اطلاع که پس از بررسی و استدلال و برطرف شدن شک و گمان حاصل شود.۲. (صفت) امری که واضح و ثابت شده باشد.۳. (قید) بیشکوشبهه؛ بیگمان.۴. (تصوف) ایمان قلبی به عوالم غیب بدون هیچ شک و تردیدی.〈 یقین داشتن: (مصدر لازم)...
-
استصحاب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'esteshāb ۱. (فقه) حکم دادن به باقی بودن حالت سابق، هنگام شک داشتن در یک حُکم، مثلاً درصورت غیبت طولانیمدت کسی حکم به زنده بودن او میدهند.۲. [قدیمی] کسی را به صحبت و معاشرت دعوت کردن.
-
علم الیقین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] ‹علم یقین› [قدیمی] 'elmolyaqin ۱. دانستن چیزی به کمال یقین که هیچ شک و شبهه در آن نباشد.۲. (تصوف) مرحلهای از سلوک، پیش از عینالیقین و حقالیقین که سالک در آن به حقایق پی میبرد.
-
حق الیقین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] haqqolyaqin ۱. یقین داشتن به ماهیت چیزی که به جمیع حواس دریافته شده و هیچ شک و تردید در آن نباشد.۲. (تصوف) سومین مرحله از مراحل سهگانۀ سلوک، پس از علمالیقین و عینالیقین، برابر با شهود حق در مقام عین جمع.
-
اللـه اعلم
فرهنگ فارسی عمید
(شبه جمله) [عربی (= خدا داناتر است)] ‹واللّهاعلم› 'allāho'a'lam در مقام شک و تردید در درست یا نادرستی گفته و مطلبی گفته میشود.〈 اللـهاعلم بالصواب: خدا داناتر است به حق و راستی.