کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
دود یا بوی قوی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
دودزده
فرهنگ فارسی عمید
(صفت مفعولی) dudzade چیزی که دود به آن رسیده و رنگ دود یا بوی دود گرفته باشد.
-
رایحه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: رائحَة، مؤنثِ رائح، جمع: رَوائِح] rāyehe نسیم یا بویی که به مشام میرسد؛ بو؛ بوی؛ بوی بد یا بوی خوش.
-
زهم
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] zohm ۱. ویژگی بوی بد؛ بوی گند بهویژه بوی ماهی یا گوشت گندیده.۲. (اسم) [قدیمی] پیه.۳. (اسم) [قدیمی] مادهای خوشبو که از گربۀ زباد گرفته میشود.
-
براندی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [انگلیسی: brandy] berāndi نوعی نوشابۀ الکلی قوی که از تقطیر شراب یا تفالۀ انگور تهیه میشود.
-
ترلان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [ترکی] ‹طرلان› (زیستشناسی) [قدیمی] tarlān پرندهای شکاری از نوع باز به رنگ سیاه یا زرد و دارای چنگالهای قوی و منقار خمیده.
-
راحله
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: راحلَة، جمع: رواحل] [قدیمی] rāhele ۱. ستور بارکش.۲. شتر قوی مستعد برای سواری دادن یا بار کشیدن.
-
گندزدا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) (پزشکی) gandzodā گندزداینده؛ هردارویی که بوی بد یا میکروب را از میان ببرد و نابود کند.
-
عطر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: عِطر] 'a(e)tr بوی خوش؛ مادۀ خوشبویی که از گل یا چیز دیگر میگیرند.
-
پیازی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به پیاز) piyāzi ۱. آلوده به پیاز یا بوی پیاز.۲. به رنگ پوست پیاز.
-
نفحه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: نَفْحَة، جمع: نَفَحات] [قدیمی] nafhe ۱. یک بار وزیدن باد یا بوی خوش.۲. عطیه.
-
نره
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) nare ۱. نر؛ قوی؛ تنومند (در ترکیب با نام حیوانات): نرهشیر، نرهخر.۲. حاشیهای که با سنگ یا آجر در کنارۀ خیابان یا باغچه درست میکنند.۳. [عامیانه] آجر یا سنگ که بهدرازی روی زمین کار گذاشته شود.۴. [قدیمی] آلت تناسلی جنس نر.۵. [قدیمی] موج آب.
-
عقاب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] 'oqāb ۱. (زیستشناسی) پرندۀ شکاری بزرگ با چنگالهای قوی و چشمهای تیزبین که جانوران کوچک از قبیل خرگوش یا روباه را شکار میکند.۲. (نجوم) از صورتهای فلکی نیمکرۀ شمالی است.
-
شاه باز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹شهباز› (زیستشناسی) šāhbāz نوعی پرندۀ شکاری از تیرۀ باز با منقار و چنگالهای قوی و پرهای زرد، خرمایی، یا سفید که آن را برای شکار کردن پرندگان تربیت میکنند؛ باز سفید و بزرگ.
-
شاهین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) šāhin ۱. (زیستشناسی) پرندهای شکاری از خانوادۀ باز، با منقار کوتاه، دم بلند، چنگالهای قوی.۲. زبانۀ ترازو؛ میله یا آلتی که دو کفۀ ترازو را به آن آویزان میکنند.
-
ساو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹سا› [قدیمی] sāv آنچه در قدیم پادشاهان قوی از پادشاهان ضعیف یا شکستخورده میگرفتند؛ باج؛ خراج: ◻︎ چنان بد که هرسال یک چرم گاو / ز کاول همی خواستی باژوساو (فردوسی: ۵/۴۴۴).