کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
درویشان پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
درویشانه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) darvišāne ۱. مانند درویشان؛ به طریق درویشان؛ در هیئت درویشان.۲. (قید) فقیرانه.
-
شب خانه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] šabxāne خانهای که شبها درویشان در آن به سر میبرند.
-
طاقی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [معرب. فارسی] ‹طاقین، طاقیه› [قدیمی] tāqi نوعی کلاه دراز شبیه کلاه درویشان.
-
تخته پوست
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹پوستتخته، پوستتخت› taxtepust پوست خشککردۀ گوسفند که درویشان بر دوش گیرند یا بر آن بنشینند.
-
هوالحق
فرهنگ فارسی عمید
(شبه جمله) [عربی] hovalhaq اوست حق؛ اوست خدا. Δ درویشان «هو حق» میگویند.
-
فکه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: فکَّة] (نجوم) fakke هشت ستاره به شکل قدح که پس از سماک رامح قرار دارد؛ کاسۀ درویشان؛ سفرۀ درویشان؛ کاسۀ یتیمان؛ سفرۀ یتیمان؛ اکلیل شمالی؛ قصعةالمساکین.
-
بابو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مصغرِ باب] [قدیمی] bābu ۱. پدر.۲. درویش؛ قلندر.۳. بزرگ درویشان و قلندران.
-
بازافکن
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] bāz[']afkan قطعهای پارچه که صوفیان و درویشان به لباس خود میدوختند؛ رقعه؛ پینه.
-
خانقاه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: خانِقاه، معرب، مٲخوذ از فارسی: خانگاه] ‹خانقه، خانجاه› xān[e]qāh بنایی برای عبادت، ریاضت، اجتماع، سماع، و زندگی درویشان و صوفیان.
-
دلق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (تصوف) dalq خرقه؛ پوستین؛ جامۀ درویشی؛ لباس ژنده و مرقع که درویشان به تن میکنند.
-
منتشا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) mantašā چوب ستبر و گرهدار که قلندران و درویشان به دست میگیرند.
-
یاحق
فرهنگ فارسی عمید
(شبه جمله) [عربی] yāhaq[q] ۱. ای حق؛ ای خدا.۲. کلمهای که پهلوانان و درویشان هنگام خداحافظی بر زبان میآورند.
-
چرسدان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] čarasdān کیسه یا توبرهای که قلندران و درویشان آنچه از دریوزگی به دست میآورند در آن میریزند: ◻︎ برون رفتم چو درویشان نمدپوش / چرسدان را حمایل کرده بر دوش (جنید خلخالی: مجمعالفرس: چرسدان).
-
رنگ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] rang جامۀ ژنده و رنگین که درویشان بر تن میکردند؛ جبۀ درویشان به رنگ کبود یا دوختهشده از تکههای رنگارنگ؛ خرقه: ◻︎ از آن پوشی تو رنگ ای از خدا دور / که تا گویندت این مرد خداییست (اثیرالدین اخسیکتی: مجمعالفرس: رنگ).
-
جولق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: جَولق، معرب، مٲخوذ از فارسی: جولخ] [قدیمی] jo[w]laq ۱. پارچۀ پشمی خشن که از آن خرجین و جوال درست میکردند.۲. جامۀ پشمی خشن که درویشان و قلندران بر تن میکردند.