کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
دختر شوخ و جوان پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
لولی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) ‹لوری› [قدیمی] luli ۱. کولی.۲. جوان خوشاندام، بانشاط، سرمست، سرودگو، و مطرب: ◻︎ صبا زآن لولی شنگول سرمست / چه داری آگهی؟ چون است حالش؟ (حافظ۲: ۴۰۴)، ◻︎ فغان کاین لولیان شوخ شیرینکار شهرآشوب / چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را (...
-
جوان
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [پهلوی: ĵuvān، مقابلِ پیر] javān ۱. آنکه یا آنچه به حد میانۀ عمر طبیعی خود رسیده باشد؛ بُرنا.۲. [مجاز] کمتجربه.۳. [قدیمی، مجاز] مساعد و موافق: بخت جوان.
-
شوخ
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) šux ۱. شاد؛ خوشحال؛ زندهدل.۲. بذلهگو؛ اهل مزاح.۳. [قدیمی] خوشگل.۴. [قدیمی] گستاخ.〈 شوخوشنگ: [قدیمی] خوشگل و ظریف.
-
توسن
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) to[w]san ۱. وحشی؛ رامنشده.۲. اسب شوخ و سرکش.
-
بیسراک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] biso(a)rāk شتر جوان و قوی.
-
غندر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] qondo(a)r جوان فربه و ستبر.
-
شیربچه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [مجاز] širbačče جوان دلیر و شجاع.
-
ورساز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹ورسازه› [قدیمی] varsāz جوان ظریف و آراسته؛ زیبا؛ رعنا.
-
فکاهت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: فُکاهة] [قدیمی] fokāhat ۱. خوشطبع بودن؛ شوخ و خندان بودن؛ سخنان خندهدار گفتن و خندیدن.۲. خوشطبعی؛ خوشمنشی؛ مزاح.
-
بازیگوش
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) bāziguš ۱. ویژگی کودک یا کسی که به سرگرمی و کارهای غیرجدی علاقۀ بسیار دارد.۲. [قدیمی، مجاز] شوخ.
-
شاب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی: شابّ، جمع: شَباب و شُبّان] [قدیمی] šāb[b] جوان؛ برنا.
-
قسوره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: قسورَة، جمع: قَساوِر و قَساوِرَة] ‹قسور› (زیستشناسی) [قدیمی] qasvare ۱. شیر درنده.۲. جوان قوی و دلیر.
-
شادخ
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] šādex ۱. کودک.۲. جوان.۳. ریزه و نازک و تروتازه.
-
بزمجه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹بزمچه، بژمژه، بزمزه› (زیستشناسی) bozmajje ۱. نوعی سوسمار بزرگ؛ چلپاسه.۲. [عامیانه] کودک یا جوان شلوغ و پر سروصدا.
-
فرتوت
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) ‹فرتود› fartut پیر سالخورده و ازکارافتاده؛ بسیارپیر: ◻︎ پیر فرتوت گشته بودم سخت / دولت او مرا بکرد جوان (رودکی: ۵۰۹).