کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
خیز 1 پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
جست
فرهنگ فارسی عمید
(بن ماضیِ جَستن، اسم مصدر) jast =جَستن= جستوخیز: پرش؛ جهیدن و خیز برداشتن.
-
جستن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) [پهلوی: ĵō(i)šn] jastan ۱. خیز کردن؛ خیز برداشتن.۲. [مجاز] رها شدن؛ رهایی یافتن.۳. جهیدن.۴. [قدیمی، مجاز] گریختن.۵. [قدیمی] وزیدن.
-
قائم اللیل
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] qā'emolleyl شبخیز؛ شبزندهدار: قائماللیل و صائمالنهار.
-
صبح نشین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی. فارسی] [قدیمی] sobhnešin ۱. صبحخیز؛ سحرخیز.۲. [مجاز] عابد سحرخیز.
-
خیزانیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) ‹خیزاندن› [قدیمی] xizānidan ۱. خیز دادن؛ جهاندن.۲. کسی را از زمین بلند کردن و به حالت ایستاده درآوردن.
-
زرخیز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [مجاز] zarxiz ۱. ویژگی معدن یا زمینی که از آن زر به دست آید.۲. ویژگی زمین حاصلخیز.
-
شباویز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹شبآویز› (زیستشناسی) šabāviz مرغ حق؛ جغد: ◻︎ منم دُراچهٴ مرغان شبخیز / همهشب مونسم مرغ شباویز (نظامی۳: ۲۲۵).
-
سیلگاه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی. فارسی] ‹سیلگه› seylgāh زمینی که سیل در آن جاری شود؛ سیلگیر؛ سیلخیز؛ سیلابگیر؛ جای سیل؛ محل سیل.
-
سبزکوشک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی، مجاز] sabzkušk آسمان: ◻︎ خیز در این سبزکوشک نقب زن از دود دل / درشکن از آه صبح سقف شبستان او (خاقانی: ۳۶۵).
-
گنبدی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی، منسوب به گنبد) ‹گنبده› gombadi ۱. به شکل گنبد.۲. (اسم) [قدیمی] خیمۀ کوچکی که بر یک ستون استوار شود.۳. (اسم) [قدیمی] نوعی جستوخیز.
-
کوزگک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] kuzegak کوزۀ کوچک: ◻︎ خیز تا بر گل نو کوزگکی باده خوریم / پیش تا از گِل ما کوزه کند دست زمان (فرخی: ۴۴۰).
-
شعله ور
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی] šo'levar ۱. ویژگی آتش زبانهدار.۲. ویژگی چیزی که آتش در آن در گرفته باشد؛ شعلهخیز؛ شعلهدار؛ شعلهزن؛ شعلهناک.
-
ضیعت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: ضَیعة، جمع: ضیاع] [قدیمی] zey'at ۱. زمین زراعتی و آب و درخت موجود در آن؛ زمین غلهخیز.۲. (اسم مصدر) نابودی.
-
گران خسب
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی، مجاز] gerānxosb آنکه دیر به خواب رود و دیر بیدار شود؛ گرانخواب: ◻︎ صبح گرانخسب سبکخیز شد / دشنه به دست از پی خونریز شد (نظامی۱: ۳۵).
-
شبدیز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مرکب از شب + دیز (= رنگ)] [قدیمی] šabdiz ۱. سیاهرنگ.۲. (اسم) (موسیقی) از الحان سیگانۀ باربد: ◻︎ چو در شب برگرفتی راه شبدیز / شدندی جملهٴ آفاق شبخیز (نظامی۱۴: ۱۸۱).