کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
خیالی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
موهوم
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: مَوهوم] mo[w]hum آنچه در وهم وجود دارد و در عالم خارج نیست؛ خیالی.
-
رمان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فرانسوی: roman] (ادبی) romān داستان بلند خیالی منثور.
-
بابانوئل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فارسی. فرانسوی] bābāno'el در فرهنگ مسیحی، پیرمردی خیالی با ریش سفید انبوه و لباس و کلاه قرمز که در شب عید میلاد مسیح برای کودکان هدیه میآورد.
-
مدینه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: مدینَة، جمعِ مُدن و مدائن] [قدیمی] madine شهر.〈 مدینهٴ فاضله: شهری خیالی که مردم آن جهت بهدست آوردن سعادت حقیقی کوشش کنند و ادارۀ چنین مدینهای در دست فاضلان و حکیمان باشد.
-
نازک دل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [مجاز] nāzokdel زودرنج؛ رقیقالقلب: ◻︎ کار هر نازکدلی نبوَد قتال / که گریزد از خیالی چون خیال (مولوی: ۸۲۷).
-
حجرالفلاسفه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: حجرالفلاسفَة] [قدیمی] hajarolfalāsefe سنگ یا مادهای خیالی که کیمیاگران در جستجوی آن بودند و گمان میکردند که فلزات پست را تبدیل به طلا میکند؛ حجر مکرم.
-
آل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) 'āl در باور عوام، موجودی خیالی که بهصورت زنی لاغراندام با بدن پوشیده از مو تصور میشود و به زائوی تنها آسیب میرساند، جگر او را میدَرَد، و یا بچهاش را میدزدد.
-
گداهمت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [فارسی. عربی] [قدیمی] ga(e)dāhemmat آن که همتش به اندازۀ همت گدا باشد؛ کمهمت؛ بیهمت: ◻︎ قانع به خیالی ز تو بودیم چو حافظ / یارب چه گداهمت و بیگانهنهادیم (حافظ۱: ۵۰۵).
-
جابلقا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [؟] ‹جابلق› [قدیمی] jābo(a)qā ۱. شهری خیالی در مشرق: ◻︎ ای پسر بنگر به چشم دل در این زرینسپر / کاو ز جابلقا سحرگه قصد جابلسا کند (ناصرخسرو: ۳۸۹).۲. [مجاز] مشرق.
-
جابلسا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [؟] ‹جابرسا، جابرصا، جابلس، جابلص، جابرس، جابرص› [قدیمی] jābo(a)lsā ۱. شهری خیالی در مغرب: ◻︎ سخن کز روی دین گویی چه عبرانی چه سُریانی / مکان کز بهر حق جویی چه جابلقا چه جابلسا (سنائی۲: ۵۸).۲. [مجاز] مغرب.
-
پنداری
فرهنگ فارسی عمید
(قید) pendāri ۱. گویی؛ همانا؛ گوییا؛ گویا؛ گمان بری. Δ دراصل فعل مضارع سادۀ دومشخص مفرد از «پنداشتن» است.۲. (صفت نسبی، منسوب به پندار) خیالی؛ وهمی.۳. خیالباف.
-
تخییل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] taxyil ۱. (ادبی) در بدیع، ابداع کردن وجوه خیالی برای ستایش یا نکوهش چیزی بهطوریکه در شنونده و خواننده تٲثیر کند و اثری از حزن یا نشاط یا بیموامید پدید بیاورد؛ ایهام.۲. [قدیمی] به خیال افکندن.۳. [قدیمی] به کسی تهمت زدن.
-
هیولا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: هیولی hayulā، معرب، مٲخوذ از یونانی] hayulā ۱. [عامیانه] جانور وحشی و خیالی با شکل و ساختاری غیرطبیعی، ترسناک، و بسیار بزرگ.۲. (صفت) [عامیانه، مجاز] بسیار بزرگ.۳. [مجاز] شخص دارای رفتار غیرانسانی و وحشیانه.۴. (فلسفه) مادۀ اولی و اصل هرچی...
-
دیو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: dév] div ۱. موجود خیالی و افسانهای که هیکل او شبیه انسان اما بسیار تنومند و زشت و مهیب و دارای شاخ و دم بوده.۲. [قدیمی، مجاز] موجود گمراهکننده و بدکار نظیر شیطان.۳. [قدیمی] مردان قویهیکل و دلاور. Δ مراد از دیوهای مازندران مردان ...
-
قصه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: قصَّة، جمع: قِصَص] qesse ۱. ماجرایی واقعی یا خیالی؛ حکایت؛ داستان.۲. خبر؛ حدیث.۳. عریضه.۴. بیان احوال.〈 قصه پرداختن: (مصدر لازم) = 〈 قصه گفتن: ◻︎ نماز شام غریبان چو گریه آغازم / به مویههای غریبانه قصه پردازم (حافظ: ۶۶۶).〈...