کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
خدعه و فریب و نیرنگ پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
کلاهبرداری
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) kolāhbardāri بهدست آوردن چیزی از کسی از طریق خدعه، فریب، و نیرنگ.
-
ستاوه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] satāve مکر؛ حیله؛ خدعه؛ فریب؛ نیرنگ.
-
عشوه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: عشوَة] 'ešve ۱. ناز و کرشمه.۲. [قدیمی] نیرنگ؛ فریب.
-
ریو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [هندی باستان] ‹ریوه› [قدیمی] riv مکر؛ حیله؛ فریب؛ نیرنگ: ◻︎ گر نشیند فرشتهای با دیو / وحشت آموزد و خیانت و ریو (سعدی: ۱۷۷).
-
فریب
فرهنگ فارسی عمید
(بن مضارعِ فریفتن) [پهلوی: frēp] fa(e)rib ۱. = فریفتن۲. فریبنده (در ترکیب با کلمۀ دیگر): دلفریب، مردمفریب.۳. مکر؛ حیله؛ خدعه؛ نیرنگ.〈 فریب خوردن: (مصدر لازم) گول خوردن؛ فریفته شدن.〈 فریب دادن: (مصدر متعدی) = فریفتن
-
نیرنگ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: nīrang] [قدیمی] ni(ey)rang ۱. فریب؛ مکر؛ حیله.۲. سحر؛ افسون.۳. (اسم مصدر) شعبده.۴. در آیین زردشتی، بعضی از مراسم دینی و دعاهای مخصوص.
-
فریب آمیز
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) fa(e)rib[']āmiz آمیخته به فریب و خدعه.
-
خشک ریش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] xoškriš ۱. زخم و جراحت خشک.۲. [مجاز] بهانه.۳. [مجاز] نیرنگ؛ فریب.۴. (پزشکی) = جرب
-
استدراج
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'estedrāj ۱. فریب دادن؛ مکر؛ نیرنگ.۲. (تصوف) به عذاب نزدیک کردن بنده بهوسیلۀ خداوند.۳. انجام کار عجیب و خارقالعاده مانندِ سِحر و جادو بهوسیلۀ کافر.
-
حیله
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: حیلَة، جمع: حیَل] ‹حیلت› hile ۱. مکر؛ فریب؛ نیرنگ.۲. [قدیمی] قدرت و توانایی بر هرگونه تصرف و تدبیر.۳. [قدیمی] چارهگری.
-
دخمسه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: دخمسَة] daxmase ۱. [عامیانه] گرفتاری.۲. فریب دادن؛ گول زدن.۳. (اسم) [قدیمی] خدعه و فریب.
-
کنبوره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹کنبور› [قدیمی] kambure ۱. مکر؛ فریب؛ نیرنگ؛ دستان: ◻︎ دستگاه او نداند کز چه روی / تنبل و کنبوره در دستان اوی (رودکی: ۵۴۰).۲. غوغا؛ همهمه.
-
کلاه گذار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عامیانه، مجاز] kolāhgozār کسی که با فریب و خدعه چیزی از دیگری بگیرد.
-
کلاهبردار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) kolāhbardār ۱. کلاهبردارنده.۲. [مجاز] کسی که به فریب و خدعه مال دیگران را بگیرد.
-
مراوغت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: مراوَغة] [قدیمی] morāveqat ۱. کشتی گرفتن باهم.۲. درصدد فریب و خدعه برآمدن.