کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
خار در جامه آویختن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
توشح
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tavaššoh ۱. آویختن شمشیر یا حمایل به شانه.۲. جامه به دوش افکندن.
-
بشلیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) ‹پشلیدن› [قدیمی] bašalidan ۱. بههم چسبیدن.۲. در آویختن به چیزی.
-
چوب رختی
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) čubraxti وسیلهای دارای چند قلاب برای آویختن لباس که به دیوار با پشت در نصب میشود.
-
آویز
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] 'āviz ۱. آنچه از چیز دیگر آویخته شده باشد.۲. زیورآلاتی مانند گوشواره، گردنبند، دستبند، و امثال آن.۳. (صفت) آویختهشده.۴. (بن مضارعِ آویختن) = آویختن۵. آویزنده (در ترکیب با کلمۀ دیگر): دستآویز، دلآویز، گلاویز.۶. آویختهشده (در ترک...
-
نشلیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) [قدیمی] našlidan چنگ درزدن و درآویختن به چیزی؛ آویختن: ◻︎ گر تو خواهیش وگرنه به تو اندر نشلد / زر او چون به در خانهٴ او برگذری (فرخی: ۳۹۹ حاشیه).
-
جامه کوب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) jāmekub ۱. کسی که جامه را در وقت شستن میکوبد؛ رختشوی؛ گازر.۲. (اسم) چوبی ستبر که گازران جامه را هنگام شستن با آن میکوبند؛ کدنگ؛ کدینه؛ کوبین.
-
وژنگ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] važang ۱. فراویز؛ سجاف جامه؛ پارچهای که برای زینت جامه در کنارۀ دامن یا سر آستین میدوزند.۲. پینه.
-
جامه دران
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) jāmedarān ۱. (موسیقی) گوشهای در دستگاههای شور، همایون، و افشاری. Δ گویند از ساختههای نکیسا بوده و آن را چنان مینواخته که حضار از شور و هیجان جامه بر تن میدراندند: ◻︎ مطرب، به نوایی ره ما بیخبران زن / ما جامهدرانیم ره جامهدران زن (...
-
تعلیق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] ta'liq ۱. معلق کردن؛ آویختن؛ آویزان کردن چیزی به چیز دیگر.۲. چیزی در ذیل کتاب یا نامه نوشتن؛ یادداشتهایی بر کتاب افزودن.۳. (هنر) در خوشنویسی، نوعی از خطوط اسلامی که از رقاع و توقیع برآمده است.
-
چنگک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) čangak ۱. میلۀ کوتاه فلزی سرکج برای آویختن یا گرفتن چیزی؛ قلاب؛ آکج؛ کجک.۲. وسیلهای در کشاورزی با دستۀ بلند که در انتهایش میلهای کوتاه و خمیده قرار دارد.۳. قلاب ماهیگیری.
-
باشامه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹باشام، باشومه، اشامه› [قدیمی] bāšāme چادر؛ چارقد؛ روسری زنان: ◻︎ دریده ماهپیکر جامه در بر / فکنده لالهگون باشامه بر سر (فخرالدیناسعد: لغتنامه: باشامه).
-
بغلک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] baqalak ۱. غده یا دملی که در زیر بغل پیدا شود.۲. تِریزِ جامه.
-
لهنج
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] lahanj ۱. سنگی که گازُر در روی آن جامه میشوید.۲. فسان؛ سنگ ساو.
-
لحمه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: لحمَة] [قدیمی] lohme ۱. قرابت؛ خویشی.۲. (اسم) نخی که در عرض پارچه به کار میرود؛ پود جامه.
-
مدثر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی (= کسی که خود را در دثار یا جامه پیچیده باشد)] moddasser هفتادوچهارمین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای ۵۶ آیه.