کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
تیرش به خطا رفت پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
تخطئه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: تخطِئَة] taxta(e)'e خطا بر کسی گرفتن؛ به خطا نسبت دادن؛ خطا گرفتن از کار کسی.
-
غلط
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: اغلاط] qalat ۱. سهو؛ خطا؛ اشتباه.۲. (اسم مصدر) نشناختن وجه صواب در امری؛ خطا کردن.۳. (صفت) نادرست: کاربردِ غلط.۴. (قید) بهصورت نادرست: او متن را غلط خواند.〈 غلط کردن: (مصدر لازم) خطا کردن؛ به خطا رفتن؛ اشتباه کردن.〈 غ...
-
بدراهی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [قدیمی، مجاز] badrāhi ۱. بدراه بودن.۲. به راه خطا رفتن.
-
اشکوخیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) ‹آشکوخیدن، شکوخیدن› [قدیمی] 'eškuxidan ۱. لغزیدن؛ سکندری خوردن.۲. به سر درآمدن و افتادن.۳. خطا کردن.
-
بدراه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) badrāh ۱. اسبی که بد راه میرود.۲. [قدیمی، مجاز] کسی که به راه خطا میرود؛ بدآیین.
-
کج رو
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی، مجاز] kajro[w] ۱. کجرونده.۲. آنکه به راه راست نرود؛ کسی که به راه خطا میرود.
-
خبط
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] xabt سهو؛ اشتباه.〈 خبط دماغ: جنون.〈 خبط کردن: (مصدر لازم) اشتباه کردن؛ به خطا افتادن.
-
هند
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [انگلیسی: hand] (ورزش) hand در فوتبال، برخورد دست هریک از بازیکنان، غیر از دروازهبان، به توپ که خطا محسوب میشود.
-
اشتباه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'eštebāh ۱. مانند شدن چیزی به چیز دیگر در نظر انسان.۲. یکی را بهجای دیگری گرفتن.۳. کاری بهغلط انجام دادن.۴. (اسم) سهو؛ خطا.
-
آشکوخیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) ‹اشکوخیدن، شکوخیدن› [قدیمی] 'āškuxidan ۱. به سر درآمدن و افتادن؛ سکندری خوردن؛ لغزیدن: ◻︎ آشکوخد بر زمین هموارتر / همچنان چون بر زمین دشخوارتر (رودکی: ۵۳۶).۲. خطا کردن.
-
حاضرجواب
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [عامیانه] hāzerjavāb کسی که پاسخ سخنی را بیاندیشه و زود میگوید؛ آماده برای پاسخ گفتن: ◻︎ تٲملکنان در خطا و صواب / به از ژاژخایان حاضرجواب (سعدی۱: ۱۵۴).
-
صاحب غار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] [قدیمی] sāhebqār ۱. یار غار.۲. لقب ابوبکر که همراه حضرت رسول به غار رفت.
-
آزاد
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [پهلوی: āzāt، مقابلِ بنده] 'āzād ۱. رها؛ یله؛ رسته.۲. بدون دلبستگی به دنیا و تعلقات آن؛ وارسته: ◻︎ عیب حافظ گو مکن واعظ که رفت از خانقاه / پای آزادان نبندند ار به جایی رفت رفت (حافظ: ۱۸۲).۳. بیقیدوبند.۴. آنکه آزادی دارد.۵. آنکه یا آنچه وا...
-
خطر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: اَخطار] xatar ۱. آنچه مایۀ تلف شدن کسی یا چیزی است.۲. [قدیمی] بلندی قدر و مقام؛ شرف؛ بزرگی: ◻︎ از خطر کردن بزرگی و «خطر» جویم همی / این مثل نشنیدهای کاندر خطر باشد «خطر» (امیرمعزی: ۳۳۳).۳. (اسم مصدر) [قدیمی] نزدیکی به هلاک.۴. [قدیم...
-
تقصیر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] taqsir ۱. (حقوق) کوتاهی کردن؛ در کاری کوتاهی، سستی، و خطا کردن.۲. (اسم) گناه.۳. (فقه) گرفتن ناخن یا بریدن مقداری از موی سر در حج که به این طریق شخص محرم از حالت احرام خارج میشود.۴. [قدیمی] کوتاه کردن.