کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
ترس و بیم پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
ترس کار
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] tarskār خداترس؛ زاهد؛ پارسا.
-
سایه ترس
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [قدیمی] sāyetars کسی که حتی از سایۀ خود بترسد؛ بسیارترسو.
-
جستوجو در متن
-
ترساندن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) ‹ترسانیدن› tarsāndan بیم دادن؛ کسی را دچار ترس و بیم کردن.
-
بیمگاه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] bimgāh جای بیم و ترس.
-
فزع
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] faza' ۱. ترس؛ بیم؛ هراس.۲. ناله و زاری؛ فریاد.〈 فزع اکبر: [قدیمی] ترس و بیم روز قیامت.
-
ترسیده
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) tarside کسی که دچار بیم و ترس شده.
-
هیبت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، اسم مصدر) [عربی: هیبة] heybat ۱. مخافت؛ ترس و بیم.۲. شکوه و بزرگی.
-
شکوهندگی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [قدیمی] še(o)kuhandegi ۱. اظهار بزرگی و بزرگواری کردن.۲. ترس؛ بیم و هراس.
-
ترسو
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) tarsu کسی که از هرچیزی بترسد و بیهوده دچار ترس و بیم شود؛ کمجرئت؛ کمدل.
-
استشعار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'esteš'ār ۱. داشتن ترس و بیم.۲. آگاهی یافتن؛ آگاهی.
-
هولناک
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی. فارسی] ho[w]lnāk چیزی که بیم و هراس در انسان پدید آورد؛ پربیموترس؛ خطرناک.
-
اندیشه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، اسم مصدر) 'andiše ۱. آنچه از عمل آگاهانۀ ذهن حاصل میشود؛ فکر.۲. گمان.۳. [قدیمی] ترس؛ بیم.۴. [قدیمی] توجه؛ ملاحظه.〈 اندیشه کردن: (مصدر لازم)۱. فکر کردن.۲. خیال کردن.۳. احساس ترس و بیم کردن.
-
سهم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: sahm] [قدیمی] sahm ترس؛ بیم؛ هراس: ◻︎ شمیده من در آن میان باده / ز سهم دیو و بانگ هایهای او (منوچهری: ۹۳).
-
واهمه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: واهمَة] vāheme ۱. [عامیانه] ترس و بیم.۲. اندیشه؛ گمان؛ خیال.۳. قوۀ وهمیه که بهواسطۀ آن چیزهای دیده و نادیده و راست و دروغ به تصور انسان درمیآید.