کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
تردید پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
تردید
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] tardid ۱. مردد بودن؛ دودله بودن.۲. [قدیمی] رد کردن؛ بازگردانیدن.
-
جستوجو در متن
-
دل دل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عامیانه، مجاز] deldel تردید؛ دودلی.〈 دلدل کردن: (مصدر لازم) [عامیانه، مجاز] شک و تردید داشتن؛ تشویش و تردید در کاری؛ دودلی.
-
بی شک
فرهنگ فارسی عمید
(قید) [فارسی. عربی] bišak[k] بیگمان؛ بیتردید.
-
بی گمان
فرهنگ فارسی عمید
(قید) bigo(a)mān بیشک؛ بیتردید.
-
دل دل کنان
فرهنگ فارسی عمید
(قید، صفت) [عامیانه، مجاز] deldelkonān در حال تردید و دودلی؛ در حال اضطراب و تشویش و نگرانی.
-
سپتیسیسم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فرانسوی: cepticisme] (فلسفه) septisism مذهب شک و تردید؛ حکمت شکاکین؛ حکمت سوفسطایی؛ مذهب اهل شک.
-
استفتا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: استفتاء] 'esteftā پرسیدن فتوا از حاکم شرع یا مُفتی هنگام دچار تردید شدن در امری یا مسئلهای؛ فتوا خواستن.
-
اللـه اعلم
فرهنگ فارسی عمید
(شبه جمله) [عربی (= خدا داناتر است)] ‹واللّهاعلم› 'allāho'a'lam در مقام شک و تردید در درست یا نادرستی گفته و مطلبی گفته میشود.〈 اللـهاعلم بالصواب: خدا داناتر است به حق و راستی.
-
جازم
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی، جمع: جوازم] jāzem ۱. جزمکننده؛ قصدکننده.۲. کسی که در قصد خود تردید نداشته باشد؛ قاطع.۳. هریک از عوامل جزم کلمه.
-
وسواس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمع: وَساوِس] vasvās ۱. (روانشناسی) تردیدی آزاردهنده در مورد بعضی امور، بهویژه پاکیزگی.۲. (اسم مصدر) [مجاز] دقّت بسیار در جزئیات.۳. دودلی؛ تردید.۴. [قدیمی] اندیشۀ بد.
-
اختلاج
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'extelāj ۱. تکان خوردن و لرزیدن.۲. (پزشکی) [قدیمی] جهیدن و تکان خوردن غیرارادی عضوی از بدن، مثل پریدن پلک چشم یا جهیدن رگ؛ تیک.۳. [قدیمی] گذشتن چیزی از دل همراه با شک و تردید.
-
حق الیقین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] haqqolyaqin ۱. یقین داشتن به ماهیت چیزی که به جمیع حواس دریافته شده و هیچ شک و تردید در آن نباشد.۲. (تصوف) سومین مرحله از مراحل سهگانۀ سلوک، پس از علمالیقین و عینالیقین، برابر با شهود حق در مقام عین جمع.
-
شک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: شکّ، جمع: شُکوک] šak[k] ۱. گمان بردن در امری.۲. [مقابلِ یقین] گمان.۳. شکاف و ترکیدگی کوچک در استخوان.〈 شک کردن (به شک افتادن): (مصدر لازم) در امری شبهه و تردید پیدا کردن.
-
اطمینان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: اطمِئنان] 'etminān ۱. خاطرجمعی ناشی از رسیدن به یقین؛ تردید نداشتن در مورد چیزی.۲. آرامش خاطر به دلیل اعتماد به کسی.〈 اطمینان دادن: (مصدر لازم) خاطرجمعی دادن؛ آسودهخاطر ساختن.〈 اطمینان داشتن: (مصدر لازم)۱. اعتماد داشت...