کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بله گرفتن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
بله بران
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، اسم مصدر) [مٲخوذ از عربی. فارسی] ‹بلهبُری› baleborān مراسمی که در آن خانوادههای عروس و داماد برای شرایط ازدواج با هم توافق کنند و جواب قبول از خانوادۀ عروس بگیرند.
-
جستوجو در متن
-
بازگرفتن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) bāzgereftan ۱. پس گرفتن؛ واپس گرفتن.۲. چیزی از کسی گرفتن.۳. چیزی به چنگ آوردن.
-
تساهل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] tasāhol ۱. سهل گرفتن؛ سست گرفتن.۲. آسان گرفتن بر یکدیگر؛ به نرمی رفتار کردن.
-
بازستدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [قدیمی] bāzsetadan پس گرفتن؛ بازستاندن؛ بازگرفتن؛ واپس گرفتن.
-
بهانه گیری
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) bahānegiri بهانه گرفتن؛ ایراد بیجا گرفتن.
-
واگرفتن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) vāgereftan باز گرفتن؛ پس گرفتن.
-
استنتاج
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'estentāj ۱. نتیجه گرفتن.۲. (منطق) نتیجه گرفتن از مقدمه.
-
الفت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: الفة] 'olfat ۱. خو گرفتن؛ انس گرفتن.۲. دوستی؛ همدمی.
-
بارگیری
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) bārgiri گرفتن بار برای حملونقل؛ عمل بار بستن و بار گرفتن.
-
گزیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [پهلوی: vičītan] ‹گزاییدن› gazidan ۱. گاز گرفتن؛ دندان گرفتن.۲. نیشزدن.
-
تقاص
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] taqās[s] از یکدیگر قصاص گرفتن؛ تاوان گرفتن؛ معاملهبهمثل کردن.
-
ستاندن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) ‹استاندن، ستانیدن، ستدن، استدن، بستدن› [قدیمی] setāndan باز گرفتن چیزی از کسی؛ گرفتن.
-
تداول
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] tadāvol ۱. رایج شدن.۲. [قدیمی] از یکدیگر دستبهدست گرفتن؛ چیزی را بهنوبت از همدیگر گرفتن؛ چیزی را به هم دادن و گرفتن؛ دستبهدست گرداندن.
-
افشردن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) ‹افشاردن، فشاردن، فشردن› [قدیمی] 'afšordan ۱. فشار دادن.۲. آب یا شیرۀ چیزی را با فشار گرفتن؛ افشره گرفتن.