کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بلندی پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
بلندی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [مقابلِ کوتاهی و پستی] bolandi ۱. بلند بودن: بلندی دیوار.۲. بلند و دراز شدن.۳. شدت: بلندی صدا.۴. [مجاز] ارزش؛ اهمیت: بلندی مقام.۵. [مجاز] خوبی؛ همراهی: بلندی بخت.۶. دراز و طولانی بودن: بلندی شب.۷. (اسم) مکان مرتفع: بلندیهای البرز.۸. طول؛...
-
جستوجو در متن
-
سمو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: سموّ] [قدیمی] somov[v] بلندی؛ رفعت.
-
برجستگی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) barjeastegi برآمدگی؛ بالاآمدگی؛ بلندی.
-
مرقبه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: مرقبَة، جمع: مراقب] [قدیمی] marqabe جای دیدبان در بلندی؛ مرقب.
-
عروج
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'oruj بالا رفتن؛ به بلندی برآمدن؛ به بالا برشدن.
-
چانچو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) čānčo چوب بلندی که با آن دو سطل آب را حمل کنند؛ چوبی بلندی که روی شانه میگذارند و بر هر سر آن یک سطل آب آویزان میکنند.
-
علو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: علوّ] 'olov[v] ۱. بلند شدن؛ بالا رفتن؛ بلندی؛ بزرگی قدر و مرتبه.۲. بلندقدر شدن؛ بزرگوار شدن.〈 علو همت: بلندیِ همت.
-
علا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: علاء] [قدیمی] 'alā رفعت؛ بلندی قدر؛ شرف؛ بزرگواری.
-
مرسله
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: مرسلَة، جمع: مرسلات] morsale گردنبند بلندی که روی سینه بیفتد.
-
ورگوش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹ورگوشی› [عامیانه] varguš گوشوارۀ بلندی که تا روی دوش میرسد؛ گوشواره.
-
آب پخشان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] 'ābpaxšan کوهها و بلندیهایی که آبریز رودی را از آبریز رودهای دیگر جدا میکنند.
-
برفر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹برفره› [قدیمی] barfar شٲن و شوکت؛ شکوه؛ بلندی قدر و منزلت.
-
خاده
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [قدیمی] xāde چوب راست و بلندی که برای دار زدن محکومان از آن استفاده میشد.
-
قامت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: قامة، جمع: قامات] qāmat ۱. قد؛ بلندی تنۀ آدمی.۲. اندام.