کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
برپا کردن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
مضرب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] mazreb محلی که چیزی را برپا میکنند، محل برپا کردن خیمه.
-
نصب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] nasb ۱. برپا کردن؛ برقرار کردن.۲. گماشتن.
-
تفتین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] taftin فتنه انگیختن؛ فتنه افکندن؛ آشوب کردن؛ فتنه برپا کردن.
-
الم شنگه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [؟] ‹علمشنگه› [عامیانه] 'alamšange دادوقال؛ آشوب؛ جاروجنجال.〈 المشنگه راه انداختن (برپا کردن، درآوردن): [عامیانه] آشوب کردن؛ شلوغی راه انداختن؛ جاروجنجال برپا ساختن.
-
ازدحام
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'ezdehām هم فشار آوردن جمعیت و هنگامه برپا کردن.
-
برگزار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) bargozār = 〈 برگزار کردن〈 برگزار کردن: (مصدر متعدی)۱. انجام دادن؛ بهجا آوردن.۲. برپا داشتن.
-
شوراندن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) ‹شورانیدن› šurāndan به هیجان آوردن؛ برانگیختن مردم؛ فتنه و آشوب برپا کردن.
-
ایستادن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) [پهلوی ēstātan، مقابلِ نشستن] ‹استادن، ستادن، ایستیدن› 'istādan ۱. سرپا بودن.۲. برپا شدن؛ برخاستن.۳. درنگ کردن؛ توقف کردن.۴. [مجاز] مقاومت کردن.۵. اقامت کردن.۶. شدن.
-
برخیزانیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [قدیمی] barxizānidan ۱. کسی را از جا بلند کردن و برپا داشتن.۲. برافراختن.۳. برانگیختن.
-
اقامت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: اقامة] 'eqāmat ۱. در جایی ماندن.۲. (اسم) اجازۀ کشور بیگانه برای ماندن در آن.۳. [قدیمی] برپا داشتن.〈 اقامتِ نماز کردن: [قدیمی] برپا داشتن نماز.
-
هنگامه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹انگامه› ha(e)ngāme ۱. جمعیت مردم؛ معرکه.۲. فریاد و غوغا؛ هیاهو.۳. وقت؛ زمان.〈 هنگامه کردن: (مصدر لازم) غوغا کردن؛ فتنه و آشوب برپا کردن.
-
خیمه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: خَیمَة، جمع: خیام و خیم] xeyme = چادر〈 خیمه زدن: (مصدر لازم)۱. برپا کردن خیمه.۲. [مجاز] اقامت کردن.
-
خواستگاری
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) xāst[e]gāri ۱. تقاضای ازدواج کردن از زن یا دختری.۲. (اسم) رسمی که به این مناسبت برپا میشود.
-
انتصاب
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'entesāb ۱. منصوب شدن.۲. برقرار شدن.۳. به کاری اقدام کردن.۴. [قدیمی] برپا خاستن.
-
گرد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: krta] gard ۱. ذرات ریز خاک که به هوا برود؛ غبار.۲. خاک نرم که بر روی چیزی قرار گرفته باشد؛ غبار.۳. خاک.۴. [قدیمی] زمین.۵. [قدیمی، مجاز] قبر.۶. [قدیمی، مجاز] فایده.۷. [قدیمی، مجاز] رد؛ اثر.۸. [قدیمی، مجاز] غم.〈 گرد انگیختن: (مصدر م...