کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
بدی و زشتی و خفت پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
شین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: شَین] [قدیمی] šeyn ۱. عیب کردن؛ کسی را عیب کردن و به زشتی نسبت دادن.۲. (اسم) [مقابلِ زین] عیب؛ زشتی؛ بدی.
-
خفت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر، بن ماضیِ خفتن) xoft = خفتن〈 خفتوخیز: [قدیمی]۱. خفتن و برخاستن.۲. جماع.
-
خفت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: خفَّة] xeffat ۱. سبک شدن؛ سبکی؛ خواری.۲. سبکی در عقل یا کار.۳. [قدیمی] سبک و کموزن بودن.
-
سایه خفت
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] sāyexoft در سایه خفته؛ خفته و آرمیده در سایه.
-
دژآباد
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] dož[']ābād ۱. بهبدی و زشتی برآمده.۲. خشمآلود: ◻︎ اگر شیر دژآبادش ببیند / چو سگ اندر پس زانو نشیند (بهرامی: شاعران بیدیوان: ۴۰۶).۳. بدخو؛ زشتخو.۴. سهمگین.
-
فظاعت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: فظاعة] [قدیمی] fazā'at از حد درگذشتن در رسوایی و زشتی.
-
منزه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] monazzah ۱. پاک و پاکیزه.۲. پاکدامن.۳. بیآلایش؛ دورازبدی و زشتی.
-
هجنت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: هجنة، جمع: هُجَن] [قدیمی] hojnat ۱. سخن زشت، معیوب، و ناشایست.۲. عیب؛ زشتی.
-
طیره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، اسم مصدر) [عربی: طَیرَة] [قدیمی] teyre ۱. خفت؛ سبکی.۲. [مجاز] مایۀ شرمندگی و خشم.۳. خشم و غضب.۴. خجالت؛ شرمندگی.
-
تقبیح
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] taqbih ۱. زشت کردن.۲. زشت شمردن.۳. قبح و زشتی کار کسی را نمایاندن و بد گفتن از آن.
-
طیش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: طَیش] [قدیمی] teyš ۱. سبک شدن.۲. بیعقل شدن.۳. سبکی و خفت عقل؛ سبکسری.۴. خشم؛ غضب.
-
کراهیت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: کَراهیّة] [قدیمی] ke(a)rāhiy[y]at ۱. ناپسند داشتن؛ زشت و ناپسند داشتن.۲. ناخوشایندی چیزی؛ زشتی.۳. ناراحتی؛ آزردگی.
-
ننگ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: nang] nang ۱. احساس حقارت از انجام عملی ناشایست؛ شرمساری.۲. (صفت) [قدیمی] موجب شرمساری و سرافکندگی.۳. (اسم مصدر) [مجاز] زشتی؛ رسوایی؛ بیآبرویی.
-
چندین
فرهنگ فارسی عمید
(صفت نسبی) čandin ۱. عدد مجهول، نامعین و بیشتر از چند.۲. مقدار و تعداد زیاد.۳. این اندازه؛ این همه: ◻︎ عجب نیست بر خاک اگر گل شکفت / که چندین گلاندام در خاک خفت (سعدی۱: ۱۹۴).
-
عیب بین
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) [عربی. فارسی] 'eybbin کسی که عیبها و بدیهای دیگران را میبیند و آشکار میسازد.