کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
اگر چه پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
واژههای مشابه
-
آگر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹آگور› 'āgor آجر؛ خشت پخته.
-
واژههای همآوا
-
اگرچه
فرهنگ فارسی عمید
(حرف ربط) ‹ارچه› 'agarče اگرچنانچه؛ اگرچند؛ گرچه.
-
جستوجو در متن
-
چه کاره
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) čekāre اهل چه کار؟؛ دارای چه شغل و عمل؟: فلانی چه کاره است؟
-
چش
فرهنگ فارسی عمید
(ضمیر) [مخففِ چهاش] [عامیانه] češ چه او (آن) را؛ چه چیزش؟.
-
چیست
فرهنگ فارسی عمید
(ضمیر + فعل) čist چه است؟؛ چه هست؟.
-
چه
فرهنگ فارسی عمید
(ضمیر) če ۱. چه چیز؟.۲. (قید) چگونه؛ از کجا.۳. (صفت) کدام.۴. (صفت) برای ابراز شگفتی و تعجب به کار میرود: چه عجب!، چه بد!.۵. (حرف ربط، قید) زیرا؛ به علت آنکه.۶. (قید) [قدیمی] چرا؟؛ به چه دلیل؟.
-
جادو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [پهلوی: yātūk] jādu ۱. افسون؛ سِحر؛ شعبده.۲. (اسم، صفت) [قدیمی] ساحر؛ افسونگر؛ جادوگر: ◻︎ چه جادو چه دیو و چه شیر و چه پیل / چه کوه و چه هامون چه دریای نیل (فردوسی۴: ۲۹۸۸)، ◻︎ نگه کن که با هر کس این پیر جادو / دگرگونه گفتار و کردار دارد (...
-
ادبار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی، مقابلِ اقبال] 'edbār ۱. بختبرگشتگی؛ تیرهبختی؛ تیرهروزی: ◻︎ چون میگذرد کار چه آسان و چه سخت / واین یک دم عاریت چه ادبار و چه بخت (عنصری: ۳۱۰).۲. (صفت) [عامیانه] کثیف.۳. [قدیمی] پشت کردن؛ رو برگرداندن.
-
باده
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [پهلوی: bātak] bāde نوشابۀ مستیآور؛ شراب؛ می: ◻︎ بیار باده که در بارگاه استغنا / چه پاسبان و چه سلطان چه هوشیار و چه مست (حافظ: ۵۶).〈 باده کشیدن: (مصدر لازم) [قدیمی] باده نوشیدن؛ باده خوردن.
-
جابلسا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [؟] ‹جابرسا، جابرصا، جابلس، جابلص، جابرس، جابرص› [قدیمی] jābo(a)lsā ۱. شهری خیالی در مغرب: ◻︎ سخن کز روی دین گویی چه عبرانی چه سُریانی / مکان کز بهر حق جویی چه جابلقا چه جابلسا (سنائی۲: ۵۸).۲. [مجاز] مغرب.
-
ناک
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) nāk ۱. [عامیانه] فقیر.۲. [قدیمی] آلوده؛ آغشته؛ مغشوش؛ غشدار.۳. (اسم) [قدیمی] مشک مغشوش: ◻︎ چه ژاژ طیان نزدیک تو چه این سخنان / چه مشک خالص پیش دماغ خشک چه ناک (جمالالدینعبدالرزاق: ۲۲۹).
-
زش
فرهنگ فارسی عمید
(حرف + ضمیر) [قدیمی] zaš ۱. از او.۲. چه: زش آن و زش این.۳. چه از او.
-
زبان رانی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) [قدیمی، مجاز] zabānrāni سخنگویی؛ سخنرانی: ◻︎ این چه زبان واین چه زبانرانی است / گفته و ناگفته پشیمانی است (نظامی۱۳: ۶).