کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
اندوختن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
اندوختن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [پهلوی: handōxtan, andōxtan] 'anduxtan پسانداز کردن؛ ذخیره کردن؛ اندوخته کردن؛ جمع کردن؛ اندوزیدن؛ فراهم کردن.
-
جستوجو در متن
-
اندوزیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [قدیمی] 'anduzidan = اندوختن
-
ادخار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] ‹اذخار› [قدیمی] 'eddexār پسانداز کردن؛ ذخیره کردن؛ اندوختن.
-
اقتنا
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: اقتناء] [قدیمی] 'eqtenā ۱. فراهم آوردن؛ گردآوردن.۲. ذخیره کردن مال؛ اندوختن.
-
اندوز
فرهنگ فارسی عمید
(بن مضارعِ اندوختن) 'anduz ۱. = اندوختن۲. اندوزنده (در ترکیب با کلمۀ دیگر): مالاندوز.
-
الفنجگاه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹الفنجگه› [قدیمی] 'alfanjgāh جای اندوختن و گرد آوردن؛ محل ذخیره: ◻︎ الفنجگاهِ توست جهان زاینجا / برگیر زود زادِ رهِ محشر (ناصرخسرو: ۴۶).
-
توختن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [پهلولی: tuxtan] ‹توزیدن› [قدیمی] tuxtan ۱. دوختن.۲. فروکردن.۳. کشیدن.۴. فروکردن از طرفی و بیرون کشیدن از طرف دیگر.۵. جستن.۶. خواستن.۷. حاصل کردن.۸. اندوختن.
-
الفنج
فرهنگ فارسی عمید
(بن مضارعِ الفنجیدن) [قدیمی] 'alfanj ۱. = الفنجیدن۲. اندوزنده؛ گردکننده (در ترکیب با کلمۀ دیگر): ◻︎ ز الفنجِ دانش دلش گنج بود / جهاندیدۀ دانشالفنج بود (ابوشکور: شاعران بیدیوان: ۱۰۰).۳. (اسم مصدر) ذخیره کردن؛ اندوختن.
-
الفنجیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) ‹الفختن، الفغدن، الفاختن، الفندن، الفیدن› [قدیمی] 'alfanjidan جمع کردن؛ گرد آوردن؛ اندوختن: ◻︎ خوی نیکو و داد را بلفنج / کاین دو سیرت ز خوی احرار است (ناصرخسرو: ۲۸۵)، ◻︎ میلفنج دشمن که دشمن یکی / فزون است و دوست از هزار اندکی (ابوشکو...
-
گوالیدن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر لازم) ‹کوالیدن› [قدیمی] govālidan ۱. بالیدن؛ نمو کردن؛ رشد کردن.۲. (مصدر متعدی) اندوختن و جمع کردن: ◻︎ بزرگان گنج سیموزر گوالند / تو از آزادگی مردم گوالی (طیان: شاعران بیدیوان: ۳۲۰).