کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
انجا که پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
اندیک
فرهنگ فارسی عمید
(شبه جمله) [مخففِ اندی که] [قدیمی] 'andik ۱. باشد که؛ بُوَد که؛ شاید که: ◻︎ گر بوستان ز باد خزان زرد شد رواست / اندی که سرخ ماند روی خدایگان (عنصری: ۳۴۴).۲. زیرا که: ◻︎ گر خوار شدم سوی بت خویش روا باد / اندی که بر مهتر خود خوار نیَم خوار (عماره: ...
-
آنچه
فرهنگ فارسی عمید
(ضمیر+ حرف ربط) 'ānče آن چیز؛ آن چیز که؛ هرچه؛ هرچه که؛ هرچیز که.
-
یاره
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) yāre یارا: ◻︎ جز زُهره که را زَهره که بوسد پایش؟ / جز یاره که را «یاره» که بوسد دستش؟ (مهستی: مجمعالفرس: یاره).
-
آنک
فرهنگ فارسی عمید
(ضمیر + حرف) [مخففِ آنکه] [قدیمی] 'ānk آنکس که؛ کسی که.
-
کان
فرهنگ فارسی عمید
(حرف + صفت، ضمیر) [مخففِ که آن] [قدیمی] kān که آن.
-
کاندر
فرهنگ فارسی عمید
(حرف + حرف اضافه) [مخففِ که اندر] [قدیمی] kandar که اندر.
-
کاندران
فرهنگ فارسی عمید
[مخففِ که اندر آن] [قدیمی] kandarān که اندر آن.
-
کاندرین
فرهنگ فارسی عمید
[مخففِ که اندر این] [قدیمی] kandarin که اندر این.
-
فدیه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: فِدیَة] ‹فدیت› fedye ۱. مالی که در قبال آزاد شدن کسی پرداخت میشود؛ سربها.۲. مالی که برای دفع بلا به فقرا میدهند.۳. (فقه) مقدار معینی طعام که فرد بابت روزههایی که در ماه رمضان خورده به فقرا میدهد.۴. (حقوق) مالی که زن در طلاق خُلع به ش...
-
سبک دست
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مجاز] sabokdast ۱. کسی که کاری را با تندی و چالاکی انجام بدهد؛ چابکدست؛ تنددست؛ تندکار.۲. کسی که در کارهایی که با دست انجام میدهند چستوچابک باشد.۳. کسی که بیسبب به روی دیگری دست دراز کند و او را کتک بزند.۴. کسی که دست مبارک و خوش یمن دارد...
-
صدبرگ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) sadbarg ۱. گلی که گلبرگهای بسیار داشته باشد: ◻︎ که تواند که دهد میوۀ الوان از چوب / یا که داند که برآرد گل صدبرگ از خار (سعدی۲: ۶۴۶).۲. گل سرخ.۳. گل گلاب.۴. گل زرد پربرگ.
-
که
فرهنگ فارسی عمید
(ضمیر) [پهلوی: kē] ke ۱. ضمیر پرسشی که دربارۀ افراد به کار میرود؛ چه کسی؟؛ کدام فرد؟: ◻︎ که را جاودان ماندن امیّد ماند / چو کس را نبینی که جاوید ماند؟ (سعدی۱: ۵۶).۲. شخصی که (در ترکیب با «آن»، «این»، «هر»، و ضمایر شخصی): ◻︎ وآنکه در بحر قُلزُم است غ...
-
دستخوش
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [مجاز] dastxoš ۱. کسی که بازیچه و مسخرۀ دیگری شود.۲. زبون.۳. زیردست.۴. (شبه جمله) [عامیانه] کلمۀ تحسین که در قمار به کسی که خوب بازی کند و ببرد یا به کسی که با تردستی و مهارت کاری انجام بدهد میگویند؛ آفرین.۵. (اسم) [عامیانه] پولی را میگویند ک...
-
آنچ
فرهنگ فارسی عمید
(ضمیر + حرف) [مخففِ آنچه] [قدیمی] 'ānč آنچیز؛ هرچه؛ آنچیز که؛ هرچیز که.
-
گریاننده
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) geryānande ۱. کسی که دیگری را بگریاند.۲. چیزی که باعث گریه شود.