کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
امراض پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
امراض
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمعِ مرض] (پزشکی) 'amrāz = مرض
-
جستوجو در متن
-
میزه شناس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [قدیمی] mizešenās متخصص در امراض بولی؛ اورولوژیست.
-
دندان پزشک
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (پزشکی) dandānpezešk طبیب دندان؛ کسی که امراض دندان را معالجه میکند.
-
وخم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] vaxam تعفن هوا که باعث بروز امراض وبایی میشود.
-
سبل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] (طب قدیم) sabal یکی از امراض چشم که چیزی مانند پرده بر روی چشم پیدا شود.
-
سگ جان
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عامیانه، مجاز] sagjān کسیکه در برابر امراض و سختیها مقاومت بسیار داشته باشد؛ سختجان؛ جانسخت.
-
بهدانه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) (زیستشناسی) behdāne تخم به که دارای مادۀ لعابی است و در امراض حلق و سینه و برای لینت مزاج در آب جوش میریزند و میخورند.
-
جن گیر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی. فارسی] jengir کسی که کارش دعا نوشتن و دعا دادن به مبتلایان امراض روحی است و مدعی است با جنها رابطه دارد و قادر به تسخیر جن میباشد.
-
ساس
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [آشوری] (زیستشناسی) sās حشرهای از راستۀ نیمبالان به رنگ سرخ و بیضیشکل و بزرگتر از کک که از خون تغذیه میکند و باعث سرایت بعضی امراض میگردد.
-
افسنتین
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [معرب، مٲخوذ از یونانی] (زیستشناسی) 'afsantin گیاهی خودرو با ساقههای بلند، برگهای کرکدار، شاخههای انبوه، و گلهای زرد کوچک که برای معالجۀ لقوه، فالج، رعشه، و امراض معده و کبد به کار میرفته.
-
سلدانیون
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مٲخوذ از یونانی] (زیستشناسی) saldāniyun درختی شبیه درخت بید با گلهای سرخرنگ و تخم شبیه شاهدانه که برگ و تخم آن در طب برای معالجۀ امراض ریوی به کار میرود.
-
فرژ
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹فژژ› (زیستشناسی) [قدیمی] faraž, forož ریشۀ گیاهی تلخ که جوشاندۀ آن در طب قدیم در معالجۀ بعضی از امراض معده به کار میرفته: ◻︎ ویحک برقعی ای تلختر از آب فرژ / تا کی این طبع بد تو که بگیرد سر پژ (منجیک: شاعران بیدیوان: ۲۳۱).
-
غاریقون
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [مٲخوذ از یونانی] ‹اغاریقون› (زیستشناسی) qāriqun نوعی قارچ که بر روی تنه یا درون بعضی درختان کهنه و سالخورده و پوسیده مانند درخت بلوط و انجیر میروید. در طب برای معالجۀ امراض معده، کبد، سپرز، قولنج، و دفع سم به کار میرود.
-
غافت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی: غافِث] (زیستشناسی) [قدیمی] qāfat گیاهی خاردار و تلخمزه با برگهای دراز، شاخههای باریک و مجوف، گلهای کبود، و ارتفاعی درحدود ۵۰ سانتیمتر که برگ، گل، و عصارۀ آن در طب به کار میرود و برای امراض کلیه، کبد، و اسهال نافع است.