کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
اقرار پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
اقرار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'eqrār ۱. با گفتن یا نوشتن، کاری یا امری را پذیرفتن.۲. اعتراف کردن به امری به سود دیگری و به زیان خود؛ اعتراف؛ بروز دادن؛ خستو شدن.
-
واژههای همآوا
-
اغرار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی، جمعِ غِرّ] [قدیمی] 'aqrār = غِرّ
-
جستوجو در متن
-
اذعان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'ez'ān ۱. اقرار کردن؛ گردن نهادن؛ اقرار؛ اعتراف.۲. [قدیمی] فرمانبرداری؛ اطاعت.
-
اعتراف
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'e'terāf اقرار کردن کسی به گناه یا جرمی که مرتکب شده.
-
معترف
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] mo'taref اعترافکننده؛ اقرارکننده.
-
مقر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: مقرّ] moqer[r] اقرارکننده؛ اعترافکننده.
-
ناخستو
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [قدیمی] nāxastu آنکه اقرار نکند؛ منکر.
-
واجب الاذعان
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی] [قدیمی] vājebol'ez'ān ویژگی آنچه اقرار و اذعان به آن واجب است.
-
تقریر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] taqrir ۱. بیان کردن.۲. قرار دادن.۳. برقرار کردن.۴. [قدیمی] اقرار کردن.۵. [قدیمی] به اقرار آوردن.
-
اقرارنامه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی. فارسی] 'eqrārnāme نامهای که با نوشتن یا امضای آن کسی به کاری که کرده اقرار کند.
-
منکر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی: منکَّر] monker کسی که امری را باور یا اقرار نمیکند؛ انکارکننده.
-
انکار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'enkār ۱. نشناختن؛ ناشناختن.۲. خودداری از اقرار؛ منکر شدن.
-
خستو
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [پهلوی: âstô] ‹هستو› [قدیمی] xa(o)sto کسی که به امری اقرار و اعتراف میکند؛ مقر؛ معترف؛ اقرارکننده.