کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
اعتماد پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجوی دقیق
-
اعتماد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'e'temād ۱. تکیه کردن؛ پشتگرمی؛ وثوق.۲. متکی شدن به کسی و کاری را به او سپردن؛ واگذاشتن کار به کسی.
-
جستوجو در متن
-
موثوق
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: مَوثوق] [قدیمی] mo[w]suq مورد اعتماد؛ مورد اطمینان قرارگرفته؛ کسی که به او اطمینان و اعتماد شده.
-
ثقه
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: ثقَة] ‹ثقت› [قدیمی] seqe ۱. [جمع: ثقات] کسی که طرف اعتماد باشد و مردم به گفتار و کردارش اعتماد کنند.۲. (اسم) اعتماد؛ اطمینان.۳. (اسم) اعتقاد.
-
امین
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی، جمع: امناء] 'amin ۱. امانتدار.۲. کسی که مردم به او اعتماد کنند؛ طرف اعتماد.۳. درستکار.
-
معتمد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی: متعمَد] mo'tame(a)d ۱. کسی یا چیزی که به آن اعتماد کنند.۲. کسی که مورد اعتماد واقع گردیده و کاری به او سپرده شده.
-
استوارداشت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [قدیمی] 'ost[o]vārdašt قابل اعتماد دانستن.
-
اثبات
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] [قدیمی] 'asbāt اشخاص مورد اعتماد.
-
ثقت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: ثقة] [قدیمی] seqat اعتماد؛ اطمینان.
-
معتمدعلیه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی: معتمدٌعلَیه] [قدیمی] mo'tamadon'ala(e)yh مورد اعتماد؛ قابل اطمینان.
-
وثوق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] vosuq اعتماد؛ اطمینان.
-
اتکال
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'ettekāl کار خود را به کسی واگذاشتن و به او اعتماد کردن؛ توکل کردن.
-
خیانت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: خیانة، مقابلِ امانت] xiyānat انجام عملی که برخلاف اعتماد دیگران است.
-
مؤتمن
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] [قدیمی] mo'taman شخص امین و طرف اطمینان؛ کسی که به او اعتماد داشته باشند.
-
مدل
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: مدلّ] [قدیمی] model[l] ۱. دلالتکننده؛ راهنما.۲. کسی که به خود اعتماد و اطمینان دارد.