کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
اصحاب فکر و وهم پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
روشن فکر
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [فارسی. عربی] [مجاز] ro[w]šanfekr ۱. دانا؛ باهوش.۲. آنکه متجدّدانه و بر پایۀ تعقّل فکر میکند.
-
پنداشته
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت فاعلی) pendāšte آنچه به خیال، گمان، و وهم آمده؛ پنداریده؛ تصورشده.
-
هپروت
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فارسی به سیاق عربی] [عامیانه] haparut عالم وهم، خیال، و پندار.
-
توهم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] tavahhom وهم داشتن؛ گمان بردن؛ به گمان افتادن؛ خیال و گمان کردن.
-
مافی الضمیر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [عربی] māfezzamir آنچه در ذهن و ضمیر است؛ فکر.
-
فی البدیهه
فرهنگ فارسی عمید
(قید) [عربی: فیالبدیهة] felbadihe بدون فکر و تٲمل: شعر فیالبدیهه.
-
مستبصر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] [قدیمی] mostabser صاحب بصیرت؛ دارای فکر و نظر.
-
تفکر
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] tafakkor اندیشیدن؛ به فکر و اندیشه فرورفتن.
-
موهوم
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عربی: مَوهوم] mo[w]hum آنچه در وهم وجود دارد و در عالم خارج نیست؛ خیالی.
-
آشفته رای
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] 'āšofterāy مردد؛ دودل؛ کسی که نتواند فکر کند و تصمیم بگیرد.
-
متامل
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] [قدیمی] mota'ammel کسی که در امری فکر و اندیشه میکند.
-
چاره اندیش
فرهنگ فارسی عمید
(صفت فاعلی) čāre'andiš آنکه در فکر چاره و علاج باشد.
-
هرکی هرکی
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [عامیانه، مجاز] harkiharki هرجومرج و بینظمی که هرکس به فکر خود باشد
-
خوض
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: خَوض] [قدیمی] xo[w]z به فکر فرورفتن و در امری اندیشیدن.
-
اخم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) ‹اخمه› 'axm ۱. چین و شکنی که هنگام نارضایتی، عصبانیت، یا فکر کردن بر پیشانی و ابرو میافتد.۲. ترشرویی.〈 اخم کردن: (مصدر لازم) چین و شکن انداختن بر پیشانی و ابرو هنگام نارضایتی، عصبانیت، یا فکر کردن.〈 اخموتخم: [عامیانه] خشم همراه...