کاربر عزیز نسخه جدید واژهیاب در دسترس است. در تاریخ ۳۰ اردیبهشت فعالیت این نسخه از سایت متوقف خواهد شد و نسخه جدید جایگزین میگردد. اگر از دفترواژه استفاده میکردید لازم است از آن بکاپ تهیه فرمایید چرا که این مورد به نسخه جدید منتقل نخواهد شد.
خطای سرور
متأسفانه سرور با خطا مواجه شد. مشکل را بررسی میکنیم و به زودی حل خواهیم کرد.
استوار یا محکم کردن پیدا نشد!
- از درستی املای واژهٔ نوشتهشده مطمئن شوید.
- شکل سادهٔ لغت را بدون نوشتن وندها و ضمایر متصل بنویسید.
- این جستوجو را در فرهنگهای دیگر انجام دهید.
-
جستوجو در متن
-
تاکید
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] ‹توکید› ta'kid ۱. استوار کردن؛ محکم کردن.۲. [قدیمی] عهد یا کلام خود را استوارتر کردن.
-
توکید
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: تَوکید] ‹تٲکید› [قدیمی] to[w]kid ۱. محکم کردن.۲. استوار کردن عهد یا کلام.
-
احکام
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] 'ehkām ۱. محکم کردن؛ استوار کردن.۲. محکم بودن.
-
اتقان
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] 'etqān محکم کردن؛ استوار کردن کاری؛ استواری.
-
تاکد
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] ta'akkod استوار گشتن چیزی یا امری؛ محکم شدن؛ استوار شدن.
-
حزم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] hazm ۱. هوشیاری و آگاهی؛ دوراندیشی در امری.۲. استوار کردن و محکم کردن کاری.
-
پی بندی
فرهنگ فارسی عمید
(حاصل مصدر) peybandi عمل محکم کردن پی دیوار یا پایۀ ساختمان.
-
توثیق
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی: تَوثیق] [قدیمی] to[w]siq ۱. محکم کردن؛ استوار کردن.۲. ثقه معرفی کردن؛ کسی را ثقه دانستن و به او اعتماد کردن.
-
تشیید
فرهنگ فارسی عمید
(اسم مصدر) [عربی] [قدیمی] tašyid استوار کردن؛ برافراشتن؛ بلند کردن دیوار یا ساختمان.
-
قائم
فرهنگ فارسی عمید
(اسم، صفت) [عربی] ‹قایم› qā'em ۱. ایستاده.۲. پابرجا؛ استوار؛ ثابت و برقرار.۳. پایدار.۴. لقب امام دوازدهم شیعیان؛ امام قائم؛ امام زمان؛ صاحبالزمان؛ قائم آل محمد.۵. [جمع: قوام] [قدیمی، مجاز] اقامۀکننده حق.۶. [قدیمی، مجاز] حاضر و آماده برای انجام...
-
آبشار
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) 'ābšār ۱. (زمینشناسی) آب جوی یا رود که از جای بلند به پایین فروریزد.۲. (ورزش) در والیبال، تنیس، و پینگپنگ، نوعی ضربۀ محکم و سریع برای حمله و سرازیر کردن توپ.
-
مارش
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) [فرانسوی: marche] (موسیقی) mārš قطعۀ موسیقی دوضربی یا چهارضربی با ضربههای محکم و مقطع که هنگام حرکت سربازان برای هماهنگ کردن گامهای آنها نواخته میشود.
-
پولادبست
فرهنگ فارسی عمید
(صفت) [قدیمی] pulādbast ۱. چیزی که با پولاد استوار شده.۲. [مجاز] دیوار یا سدی که مانند پولاد محکم و استوار باشد: ◻︎ کشیده شد از صفّ پیلان مست / یکی باره ده میل پولادبست (اسدی: ۹۳).
-
گوه
فرهنگ فارسی عمید
(اسم) go(a)ve ۱. تکۀ چوب کلفت که هنگام شکستن یا اره کردن کنده یا تخته لای آن میگذارند.۲. میله یا تکۀ آهن که در ماشینها برای محکم ساختن میلۀ چرخ کنار آن میکوبند.
-
آکستن
فرهنگ فارسی عمید
(مصدر متعدی) [پهلوی: ākustan] ‹آگستن› 'ākostan ۱. بستن؛ محکم کردن.۲. آویختن.